Uzantı kartı · Gri
Gri MOORA (Stanujkić, Magdalinović, Jovanović ve Stojanović, 2012)
Grey MOORA, kriter değerleri yalnız alt ve üst sınırla bilindiğinde gri (interval grey) sayılarla çalışan MOORA biçimidir. Sınırları beyazlaştırıp oran sistemine sokar, sonucu yine tek bir net puanla sıralar.
Temel yöntem
MOORA →
Felsefe, işleyiş, güçlü ve zayıf yanlar temel yöntem kartında; bu kart yalnız farkı anlatır.
Veri türü (aile)
Gri (Grey) →
Bu veri türü nedir, ne zaman kullanılır, hücreye nasıl yazılır: ailenin ayrıntılı anlatımı burada.
Temel Yöntemden Ne Değişir?
Hücreler. Kesin MOORA'da her hücre tek sayıdır. Burada her hücre iki sınırla ifade edilir: en az, en çok. Sınırların içinde bir en olası değer ya da dağılım iddia edilmez; bilgi yalnızca iki sınırdan ibarettir. Kriter ağırlıkları DecisionMind'da kesin (tek) sayı olarak alınır; gri MOORA'nın belirsizliği yalnız karar matrisinin hücrelerinde taşınır.
Ölçek eşitleme. Yöntem önce her sütunu o sütundaki en büyük üst sınıra böler. Sonra her hücrenin alt ve üst sınırının ortalamasını alarak tek bir sayıya indirger, yani beyazlaştırır, ve bu beyazlatılmış değeri, kesin MOORA'daki gibi kendi sütun büyüklüğünün köküne böler, yani vektör normalizasyonu uygular. Bu iki aşamanın nedeni şudur: birincisi sınırları ortak bir üst referansa (1'e) oturtur, ikincisi beyazlatılmış değerleri kesin MOORA ile aynı ölçeğe getirir.
Beyazlaştırma. Kesin MOORA'da böyle bir adım yoktur çünkü hücreler zaten tek sayıdır. Gri MOORA'da iki sınırın ortalaması alınarak tek bir sayı üretilir; bu, "ortadaki değer en olasıdır" demek değildir. Sınırlar arasında hiçbir noktanın diğerinden daha olası sayılmadığı gri veri yapısında, ortalama yalnız hesabı ilerletmek için seçilmiş bir uzlaşımdır ve raporda böyle belirtilmelidir.
Oran sistemi ve sonuç. Beyazlatılmış ve normalize edilmiş değerler ağırlıklandırılır; her seçenek için "çoğu iyi" kriterlerdeki ağırlıklı toplamdan "azı iyi" kriterlerdeki ağırlıklı toplam çıkarılır. Bu, kesin MOORA'nın oran sistemiyle birebir aynı işlemdir; fark yalnızca girdinin önce beyazlatılmış olmasıdır. Çıktı doğrudan tek bir net puan ve sıradır, gri bir sayı değildir. Durulaştırma, yani beyazlaştırma, hesabın ortasında, girdi normalize edilmeden hemen önce yapılır.
DecisionMind klasik Grey MOORA'da bu sırayı (önce en-büyük-üst-sınıra bölme, sonra beyazlaştırma, sonra vektör normalizasyonu) ve beyazlaştırma kuralı olarak sınırların aritmetik ortalamasını sabit tutar; isteğe bağlı bir referans noktası yaklaşımı da aynı beyazlatılmış matris üzerinden çapraz kontrol için hesaplanabilir.
Çıktı Nasıl Yorumlanır?
Çıktı kesin MOORA'daki gibi bir net puan ve sıradır; okunması da aynıdır: yüzde ya da olasılık değildir, başka bir analizle karşılaştırılmaz. Fark şudur. Bu puan, aslında yalnız sınırlarıyla bilinen bir değerin ortasına dayanır. İki seçeneğin sınırları örtüşüyorsa, yani birinin alt sınırı diğerinin üst sınırından yüksekse, beyazlatılmış ortalamalar farklı bile olsa bu iki seçeneğin gerçek konumu belirsizdir. Net puandaki küçük fark bu örtüşmeyi gizleyebilir.
Bu nedenle:
"Grey MOORA en iyi seçeneği kesin biçimde buldu"
yerine:
"Sınırlar arasında beyazlatılmış değerlere göre en yüksek net puana sahip seçenek şudur; seçeneklerin sınırları örtüşüyorsa bu sıra, örtüşmenin genişliği kadar kesin değildir"
biçiminde yazmak doğrudur.
Ne Zaman Temel Yöntem Yerine Bu?
Kriterler hakkında yalnız alt ve üst sınır biliniyorsa, yani en olası bir değer ya da dağılım yoksa, Grey MOORA uygundur: az veriyle çalışılan, geçmiş kaydı kısa olan, tedarikçinin fiyatı "şu ile bu arasında" verdiği durumlar. Sınırların içinde bir en olası değer biliniyorsa bu bilgiyi atıp gri yapıya inmek elde olan bilgiyi silmek olur; bulanık yapı tercih edilmelidir. Ölçülmüş bir kriter DecisionMind'da aynı matriste iki sınırı da eşit (tek nokta) bir gri sayı olarak yazılır. Çıkış koşulu kesin MOORA ile aynıdır: bir kriterde taviz kabul edilmiyorsa bu uzantı da telafi edicidir ve eşik altını elemez.
Bu Uzantıya Özgü Hatalar
Değer uzayı ihlali. Her hücrenin alt sınırının üst sınırdan küçük ya da eşit olması gerekir; bu sıra bozulursa hesap geçersizleşir.
Beyazlaştırmayı "en olası değer" gibi sunmak. Sınırların ortalaması yalnız bir hesap adımıdır; raporda "en olası maliyet" ya da "beklenen değer" diye anılmamalıdır, çünkü gri sayı bu bilgiyi taşımaz.
Ölçülmüş bir değerin çevresine yüzde ekleyerek gri sayı kurmak. Sınırların kendi kaynağı (sözleşme, geçmiş kayıt, uzman ifadesi) olmalıdır; kesin bir sayının ±%5'i gibi uydurma bir bant, gri verinin dürüstlük ilkesini bozar.
Sınırların içindeki bilgiyi bilerek atmak. Elde aslında bir en olası değer ya da geçmiş dağılım varsa ve bu bilinerek göz ardı edilip yalnız sınırlar gri MOORA'ya veriliyorsa, yöntem gereğinden az bilgiyle çalıştırılmış olur.
Temel ilke şudur:
Grey MOORA'nın beyazlaştırma adımı bir hesap kolaylığıdır, bir bilgi iddiası değildir; sınırların içine, elde olmayan hiçbir "en olası değer" sonradan yüklenmemelidir.
Vakalar
Birinci vaka DecisionMind'ın doğrulama örneğidir: sentetik, el hesabıyla izlenebilsin diye kurulmuş 3×3 bir gri-aralık tablosu; kitap ya da makale sayfasından alınmamıştır. İkinci vaka öğretici kurgudur.
1. Öğretici örnek: Bir parça tedarikçisinin gri aralık verilerle değerlendirilmesi (DecisionMind'ın doğrulama örneği)
Bir üretici üç parça tedarikçisini üç kriterde değerlendiriyor: kalite uygunluk oranı ve teslimat güvenilirliği ("çoğu iyi"), birim maliyet oranı ("azı iyi", yani düşük maliyet tercih edilir). Her kriter için yalnız alt ve üst sınır bilinmektedir; sınırların içinde bir en olası değer iddia edilmemiştir.
| Tedarikçi | Kalite uygunluk oranı | Teslimat güvenilirliği | Birim maliyet oranı |
|---|---|---|---|
| Tedarikçi 1 | ⊗[0,65; 0,75] | ⊗[0,45; 0,55] | ⊗[0,55; 0,65] |
| Tedarikçi 2 | ⊗[0,75; 0,85] | ⊗[0,55; 0,65] | ⊗[0,35; 0,45] |
| Tedarikçi 3 | ⊗[0,55; 0,65] | ⊗[0,65; 0,75] | ⊗[0,45; 0,55] |
| Yön | çoğu iyi | çoğu iyi | azı iyi |
| Ağırlık | 0,40 | 0,35 | 0,25 |
Yöntem her sütunu en büyük üst sınıra böler, her hücrenin sınırlarını ortalayarak beyazlatır, beyazlatılmış değerleri kendi sütun büyüklüğüne göre yeniden normalize eder, ağırlıklandırır ve çoğu-iyi toplamından azı-iyi toplamını çıkarır.
| Tedarikçi | Net puan | Sıra |
|---|---|---|
| Tedarikçi 2 | 0,348 | 1 |
| Tedarikçi 3 | 0,288 | 2 |
| Tedarikçi 1 | 0,225 | 3 |
Sonuç şöyle okunur. Tedarikçi 2 hem kalitede en yüksek aralığa hem maliyette en düşük aralığa sahip olduğu için, teslimat güvenilirliğinde en zayıf olmasına rağmen birinci çıkıyor.
Üreticinin tereddüdü şudur: kalite ile teslimat güvenilirliği ağırlıkları yer değiştirse, yani teslimat 0,40 ve kalite 0,35 olsa, sıra değişmiyor; Tedarikçi 2 yine birinci kalıyor. Sıranın değişmesi için teslimat ağırlığının kaliteye göre çok aşırı yükselmesi gerekiyor, örneğin teslimat 0,60 ve kalite 0,10 gibi; bu, sıranın makul ağırlık aralığında sağlam olduğunu gösteriyor. Ayrıca Tedarikçi 1'in kalite aralığının alt sınırı (0,65), Tedarikçi 3'ün üst sınırıyla (0,65) yalnız eşit düzeydedir. Aralıklar örtüşmediği için bu iki tedarikçinin kalitedeki konumu net kalır.
Raporda: "Ağırlık takası ve ölçülü ağırlık değişiklikleri altında Tedarikçi 2 en yüksek net puanla (0,348) birinci sırada kalmaktadır; üç tedarikçinin kalite aralıkları örtüşmediği için bu sıralama sınırların beyazlatılmasından bağımsız olarak da tutarlıdır."
Kaynak: DecisionMind'ın Grey MOORA doğrulama örneği; sentetik, el hesabıyla izlenebilir 3×3 gri-aralık tablosu, kitap ya da makale sayfasından alınmamıştır. Net puanlar ve duyarlılık değerleri bu kartın yazarınca Python ile bağımsız olarak hesaplanmış, DecisionMind manifestindeki iç denetim kaydıyla birebir (Tedarikçi 2 > Tedarikçi 3 > Tedarikçi 1) doğrulanmıştır.
2. Lojistik: Bir dağıtım şirketinin depo yeri seçimi
Bir dağıtım şirketi yeni bir bölgesel depo için üç aday lokasyon arasında seçim yapacaktır. Kriterler: günlük teslimat kapasitesi ve bölgesel talebe yakınlık puanı ("çoğu iyi"), kira ve işletme maliyeti ("azı iyi"). Adaylardan ikisi henüz faaliyete geçmemiş yeni bölgelerde olduğu için kapasite ve maliyet rakamları kesin değil, yalnız emlak danışmanının verdiği "en az - en çok" aralıklarıyla bilinmektedir.
Yöntem üç lokasyonu aynı ölçeğe getirir, beyazlatır, ağırlıklandırır ve net puana iner. Diyelim ki en yüksek kapasite aralığına sahip lokasyon aynı zamanda en yüksek kira aralığına sahiptir; kapasite ağırlığının yüksekliği sayesinde yine de birinci çıkıyor.
Şirketin tereddüdü şudur: birinci çıkan lokasyonun maliyet aralığı ⊗[80.000; 140.000] TL gibi geniş bir banttadır, çünkü emlak danışmanı bu bölge için henüz net bir teklif almamıştır. İkinci sıradaki lokasyonun maliyet aralığı ise dardır ve kesine yakındır. Net puan bu genişlik farkını göstermez; şirket birinci lokasyonla ilerlemeden önce maliyet aralığını daraltacak somut bir teklif istemelidir.
Raporda: "En yüksek kapasiteye sahip lokasyon net puanla birinci sıradadır; ancak bu lokasyonun maliyet aralığı geniş ve teklife dayalı değildir, karara geçmeden önce daraltılmalıdır."
3. Yapılmaması Gereken
Öğretici örnekteki Tedarikçi 1'in maliyet hücresini ⊗[0,55; 0,65] yazarken alt sınırı üst sınırdan büyük göstermek (örneğin ⊗[0,68; 0,65]): bu, değer uzayı ihlalidir ve hesabı geçersiz kılar. İkinci yanlış, beyazlatılmış değeri (örneğin Tedarikçi 2'nin kalite ortalaması 0,80) "en olası kalite oranı budur" diye raporlamaktır; gri sayı bu bilgiyi taşımaz, yalnız sınırları taşır. Üçüncü yanlış, ölçülmüş bir birim maliyeti (örneğin geçmiş faturadan kesin 0,40) çevresine yüzde ekleyerek ⊗[0,38; 0,42] diye gri sayıya açmaktır; sınırların kaynağı yoksa gri sayı da yoktur, ölçülmüş değer iki sınırı eşit bir gri sayı olarak (⊗[0,40; 0,40]) yazılır.
Kaynaklar
Adımların formülleri, ara tabloları ve atıf biçimleri için DecisionMind yöntem sayfası: decisionmind.app/library/grey-moora
Stanujkić, D., Magdalinović, N., Jovanović, R., & Stojanović, S. (2012). An objective multi-criteria approach to optimization using MOORA method and interval grey numbers. Technological and Economic Development of Economy, 18(2), 331–363. DOI: 10.3846/20294913.2012.676996
Brauers, W. K. M., & Zavadskas, E. K. (2006). The MOORA method and its application to privatization in a transition economy. Control and Cybernetics, 35(2), 445–469. (DOI yok)
Deng, J. L. (1982). Control problems of grey systems. Systems & Control Letters, 1(5), 288–294. DOI: 10.1016/S0167-6911(82)80025-X