Sezgisel bulanık MOORA

Hücreler. Kesin MOORA'da her hücre tek sayıdır. Burada her hücre bir yargının destek (μ) ve ret (ν) derecesi çiftidir; toplamları 1'i aşamaz, geriye kalan pay kararsızlıktır. Kriter ağırlıkları DecisionMind'da kesin (tek) sayı olarak alınır; belirsizlik yalnız karar matrisinin hücrelerinde taşınır.

Ölçek eşitleme. Kesin MOORA doğrudan hücre değerini sütun büyüklüğüne böler. IF-MOORA önce her hücrenin destek-ret çiftini tek bir skora indirger: skor, destek eksi ret'tir (μ − ν) ve bu değer −1 ile 1 arasında olabileceği için 1 eklenerek 0 ile 2 arasına kaydırılır. Ancak bu, bulanık ya da nötrosofik uzantılardaki gibi bir "durulaştırma" değildir. Kararsızlık payı burada hesaba hiç girmez, yalnız destek ile ret arasındaki fark kullanılır. Kaydırılmış skor, kesin MOORA'daki gibi kendi sütun büyüklüğünün köküne bölünerek normalize edilir.

Skor ve oran sistemi. Normalize edilmiş kaydırılmış skorlar ağırlıklandırılır; "çoğu iyi" kriterlerdeki toplamdan "azı iyi" kriterlerdeki toplam çıkarılır. Bu, kesin MOORA'nın oran sistemiyle birebir aynı işlemdir; fark yalnızca girdinin önce destek-ret skoruna indirgenmiş olmasıdır.

Sonuç ve durulaştırma. Skor-kaydırma adımı aslında durulaştırmanın kendisidir ve MOORA'nın ilk adımında (hücre normalizasyonundan önce) yapılır, sonunda değil. Bu, Fuzzy MOORA ve N-MOORA'dan farklıdır: onlarda durulaştırma son adımda (ortalama alınarak) yapılırken, IF-MOORA'da destek-ret çifti daha ilk adımda tek bir skora iner ve hesabın geri kalanı bu skor üzerinden, kesin MOORA'yla birebir aynı biçimde ilerler.

DecisionMind klasik IF-MOORA'da skor fonksiyonu olarak μ − ν'yi (Chen-Tan skoru) ve bu skorun ilk adımda hesaplanmasını sabit tutar; kararsızlık payı (π = 1 − μ − ν) hiçbir adımda ayrıca kullanılmaz.

Çıktı kesin MOORA'daki gibi bir net puan ve sıradır; okunması da aynıdır. Fark şudur. Bu puan, aslında bir yargının destek ve ret derecesinin farkına dayanır ve kararsızlık payını, yani uzmanın ne desteklediği ne reddettiği kısmı, hiç görmez. İki kriterde aynı skor farkına (μ − ν) sahip ama farklı kararsızlık paylarına sahip değerlendirmeler IF-MOORA'da aynı sonucu verir. Bu, kararsızlığın yüksek olduğu bir yargının, düşük kararsızlıklı bir yargıyla aynı ağırlıkta sayıldığı anlamına gelir.

Bu nedenle:

"IF-MOORA kararsızlığı da hesaba kattı"

yerine:

"IF-MOORA yalnız destek ile ret arasındaki farkı hesaba kattı; iki değerlendirmenin kararsızlık payı farklı olsa bile bu fark aynıysa sonuç aynıdır, bu yüzden yüksek kararsızlıklı kriterler raporda ayrıca işaretlenmelidir"

biçiminde yazmak doğrudur.

Kriterler bir ölçümden değil bir yargıdan geliyorsa ve bu yargının lehte ile aleyhte kanıtı ayrı ayrı toplanabiliyorsa: kurul oylamaları, uzman destek/çekince değerlendirmeleri, "bu aday uygundur" türü önermelere verilen destek ve karşı oy oranları. Uzman yalnız "ne kadar uygun" diyorsa ve karşı görüş için ayrı bir kaynak yoksa (ν'yü 1 − μ yazmak gerekiyorsa) bu uzantı gereksizdir, kesin ya da bulanık MOORA yeterlidir. Çıkış koşulu kesin MOORA ile aynıdır: bir kriterde taviz kabul edilmiyorsa bu uzantı da telafi edicidir ve eşik altını elemez.

Değer uzayı ihlali. Her hücrede μ, ν ∈ [0,1] ve μ + ν ≤ 1 olmalıdır; toplamı 1'i aşan bir çift (örneğin güçlü destek ve güçlü çekincenin birlikte verildiği bir yargı) bu yapıya sığmaz, Pisagor bulanık gibi başka bir yapı gerekir.

ν'yü 1 − μ olarak yazmak. Bu, kararsızlık payını sıfırlayıp yapıyı kesin veriye indirger; IF-MOORA'nın tek katkısı olan "destek ile ret ayrı kaynaklardan gelir" ilkesini ortadan kaldırır.

Skor farkını (μ − ν) tek gösterge sanıp kararsızlığı hiç raporlamamak. İki kriter aynı skoru verse bile biri (0,90; 0,10) gibi neredeyse tam kararlı, diğeri (0,50; 0,00) gibi yarı yarıya kararsız olabilir; IF-MOORA ikisini aynı işler, ama rapor bu farkı okuyucuya söylemelidir.

Ölçülmüş bir puanı doğrudan destek derecesi yapmak. 100 üzerinden 70 puanı μ = 0,70 yazıp ν = 0,30 vermek, karşı kanıt yerine yalnız "puanın tamamlayıcısını" koymaktır; ret, ayrı bir kaynaktan (karşı oy, olumsuz rapor) türetilmelidir.

Temel ilke şudur:

IF-MOORA yalnız destek ile ret arasındaki farkı taşır; kararsızlık payı ne hesaba girer ne de raporda kendiliğinden görünür, bu yüzden yüksek kararsızlıklı bir kriter ayrıca belirtilmelidir.