Aralık değerli sezgisel bulanık VIKOR (birleştirmeli, DecisionMind türetimi)

Dört şey değişir; iki koşul (kabul edilebilir avantaj ve istikrar) fikri değişmez ama DecisionMind bu uzantıda ikisini de hesaplamaz.

Hücreler. Kesin VIKOR'da her hücre tek sayıdır. Burada her hücre dört sayıdan oluşur: destek derecesinin alt ve üst sınırı, ret derecesinin alt ve üst sınırı. Üst destek ile üst ret toplamı 1'i geçemez. Ağırlıklar kesin sayı olarak dışarıdan verilir. DecisionMind bu uzantıda birden fazla karar vericinin oylarını birleştirmez.

Ölçek eşitleme (yön çevirme). Kesin VIKOR'da maliyet ölçütünde en iyi ve en kötü değer yer değiştirir. Burada aynı fikir yargı düzeyinde uygulanır, ama farklı bir yolla: maliyet ölçütündeki her hücrenin destek çifti ile ret çifti bütünüyle yer değiştirir. "Bu seçenek bu ölçütte iyidir" yargısına verilen destek aralığı ret olur, ret aralığı da destek olur. Bu, aynı fikri IVIF-VIKOR'dan farklı bir yolla uygular. IVIF-VIKOR maliyet ölçütünde yalnız en iyi ve en kötü değeri seçerken min ile maksı ters çevirir, destek ve ret aralıklarının kendisine dokunmaz. IV-VIKOR ise önce hücreyi bütünüyle tersine çevirir, sonra tüm ölçütlere aynı en iyi/en kötü kuralını uygular: destek çiftinde en büyük, ret çiftinde en küçük değer aranır.

Uzaklık. Her hücrede dört bileşen vardır: alt destek, üst destek, alt ret, üst ret. Yöntem her ölçütte bu dört bileşenin ayrı ayrı en büyüğünü ve en küçüğünü alarak en iyi ve en kötü çifti kurar. İki çift arasındaki uzaklık, dört bileşenin farklarının kareleri toplamının dörtte birinin karekökü olarak hesaplanır. Bu bir Öklid uzaklığıdır. IVIF-VIKOR ise dört bileşenin mutlak farklarının toplamını kullanır; bu bir Manhattan uzaklığıdır. İki kart aynı görünen hücre biçimini gerçekte farklı bir uzaklıkla ölçer. Bu yüzden aynı tabloya farklı Q değerleri verebilirler.

Sonuç. Grup faydası S ve bireysel pişmanlık R, kesin VIKOR'daki gibi ağırlıklı uzaklıkların toplamı ve en büyüğüdür. Uzlaşma katsayısı v, IVIF-VIKOR'da kullanıcı tarafından değiştirilebilirken, DecisionMind bu uzantıda v'yi 0,5 olarak sabit tutar ve bir parametre olarak sunmaz.

DecisionMind bu uzantıda destek-ret bütün yer değiştirmesini, Öklid uzaklığını ve sabit v = 0,5'i sabit tutar. En önemlisi, iki uzlaşma koşulunu (kabul edilebilir avantaj, kabul edilebilir istikrar) hiç hesaplamaz; yalnız Q sıralamasını üretir.

Küçük Q iyidir. Ancak temel VIKOR kartında anlatılan iki koşul bu uzantıda DecisionMind tarafından sınanmaz. Kullanıcı bunu S ve R sütunlarına bakarak kendisi denetlemelidir.

Bu nedenle:

"Aralık değerli sezgisel bulanık VIKOR'a göre en iyi seçenek A2'dir"

yerine:

"A2, S ve R sütunlarının ikisinde de en düşük değere sahiptir ve bu yüzden Q'da açık farkla öndedir. DecisionMind bu uzantıda uzlaşma koşullarını sınamadığından, ikinci ve üçüncü sıradaki seçeneklerin sağlamlığı S ve R'ye ayrı ayrı bakılarak değerlendirilmelidir"

biçiminde yazmak doğrudur.

Bir yargının destek ve ret derecesi hakkında yalnız bir aralık biliniyorsa, yani uzman "destek tam olarak 0,6 değil, 0,5 ile 0,7 arası" diyorsa bu uzantı uygundur. Destek ve ret tek bir sayıyla veriliyorsa (aralık genişliği sıfırsa) bu ek genişliğin bir katkısı olmaz, sezgisel bulanık VIKOR (IF-VIKOR) yeterlidir. Kriterler ölçülmüşse kesin VIKOR'da kalınır. Tablo karışıksa DecisionMind tek veri türü ister. Temel VIKOR'un çıkış koşulu burada da aynen geçerlidir: bir kriterde hiç taviz kabul edilmiyorsa üstünlük yöntemlerine gidilmelidir.

Değer-uzayı ihlali. Her aralıkta alt sınır üst sınırdan küçük ya da eşit olmalı ve üst destek ile üst ret toplamı 1'i aşmamalıdır.

Bu kartı IVIF-VIKOR ile karıştırmak. İkisi de aynı dört sayılı hücre biçimini kullanır, ama farklı bir motorla çalışır. IV-VIKOR maliyet ölçütünde hücreyi bütünüyle tersine çevirir ve Öklid uzaklığı kullanır. IVIF-VIKOR yalnız en iyi/en kötü seçimini ters çevirir, Manhattan uzaklığı kullanır ve uzlaşma katsayısını kullanıcıya açar. Aynı tabloyu iki uzantıya verip aynı Q'yu beklemek yanlıştır.

İki koşulu sınandı sanmak. DecisionMind bu uzantıda kabul edilebilir avantaj ve kabul edilebilir istikrar koşullarını hesaplamaz. Yalnız Q'su en küçük seçeneği "tek uzlaşma çözümü" ilan etmek, temel VIKOR kartındaki en yaygın hatanın burada motor tarafından da kontrolsüz bırakılmış hâlidir.

Maliyet ölçütünde yer değiştirmeyi atlamak. Destek ve ret aralıkları yalnız fayda ölçütlerinde olduğu gibi bırakılırsa, "azı iyi" ölçütte yüksek destek yanlışlıkla iyi sayılır.

Temel ilke şudur:

Destek ve ret aralıkları maliyet ölçütünde birlikte yer değiştirmeli, iki koşulun motor tarafından hesaplanmadığı unutulmamalı ve bu kartın Öklid uzaklığı IVIF-VIKOR'un Manhattan uzaklığıyla karıştırılmamalıdır.