Uzantı kartı · Dilsel
2-tuple dilsel TOPSIS (Wei ve ark., 2010)
Bu, TOPSIS'in uzman puanlarının önceden ilan edilmiş bir terim kümesinden seçildiği ve birleştirme sonucunun bir terime yuvarlanmadan, kayma değeriyle birlikte saklandığı biçimidir.
Temel yöntem
TOPSIS →
Felsefe, işleyiş, güçlü ve zayıf yanlar temel yöntem kartında; bu kart yalnız farkı anlatır.
Veri türü (aile)
Dilsel (Linguistic) →
Bu veri türü nedir, ne zaman kullanılır, hücreye nasıl yazılır: ailenin ayrıntılı anlatımı burada.
Temel Yöntemden Ne Değişir?
Dört şey değişir; karar mantığı değişmez.
Hücreler. Kesin TOPSIS'te her hücre tek sayıdır. Burada her hücre bir terim ve bir kaymadan oluşur. Uzman puanı, dokuz basamaklı bir terim kümesinden seçer: çok düşük, düşük, oldukça düşük, azıcık düşük, orta, azıcık yüksek, oldukça yüksek, yüksek, çok yüksek. Birden fazla uzmanın puanı birleştirildiğinde sonuç çoğu zaman iki terimin arasına düşer. Yöntem bu sonucu en yakın terime yuvarlamaz; bir terim ve o terimden küçük bir kayma olarak tutar. Örneğin (oldukça yüksek, −0,4) "oldukça yüksek ile azıcık yüksek arasında, oldukça yükseğe yakın" demektir. Kriter ağırlıkları burada kesin sayıdır, terim değildir; yöntem ağırlık üretmez, dışarıdan alır.
Ölçek eşitleme. Kesin TOPSIS her sütunu karelerinin toplamının köküne böler. 2-tuple dilsel TOPSIS bu adımı çalıştırmaz. Her terim, kümedeki sırasına kaymanın eklenmesiyle doğrudan bir sayıya döner. Bu sayı üzerinde ayrıca bir büyüklüğe bölme yapılmaz; ideal ve karşıt ideal seçenek bu sayılardan, her kriterin yönüne göre doğrudan kurulur.
Uzaklık. Her seçeneğin idealine ve karşıt idealine uzaklığı ağırlıklı bir Öklid uzaklığıdır. Fark alınır, ağırlıkla çarpılır, karesi alınır, kriterler boyunca toplanır ve kökü alınır. Ağırlık burada normalizasyonun içinde değil, doğrudan uzaklık formülünün içindedir; bu, kesin TOPSIS'in ağırlığı önce sütuna uygulayan sırasından farklıdır.
Yakınlık puanı ve durulaştırma. Tanım kesin TOPSIS'le aynıdır: puan, anti-ideale uzaklığın iki uzaklığın toplamına oranıdır. Terimi sayıya çeviren dönüşüm birebirdir ve tersine çevrilebilir; iki terim arasına düşen bir sonuç kaymasıyla birlikte kalır, bilgi atılmaz. Bu, üçgen bulanık sayıyla çalışan uzantılardan farklıdır; orada belirsizlik üç köşeli bir aralıktır ve son adımda durulaştırılır, burada ise tek bir terim etrafında ince bir kaymadır.
DecisionMind klasik 2-tuple dilsel TOPSIS'te terim kümesinin dokuz basamaklı olmasını ve terim-sayı dönüşümünü sabit tutar. Ağırlıklar dışarıdan ve kesin sayı olarak alınır; yöntem ağırlık üretmez.
Çıktı Nasıl Yorumlanır?
Yakınlık puanı kesin TOPSIS'teki gibi okunur: yüzde değildir, başka bir analizle karşılaştırılmaz, seçenek kümesi değişince ideal nokta kayar. Fark şurada: puanın altındaki belirsizlik burada geniş bir üçgen değil, tek bir terim ve onun civarındaki ince bir kaymadır. Bu yüzden iki seçeneğin puan farkının sağlamlığı, "kaç basamaklık bir terim değişimine dayandığı" sorusuyla sınanır; tek bir uzmanın bir puanı bir basamak değiştirmesi yeterli olabilir.
Bu nedenle:
"2-tuple dilsel TOPSIS bilgi kaybetmediği için sonuç kesindir"
yerine:
"Uzman puanları terim kümesinden seçilmiş, birleştirme sonucu kayma değeriyle korunmuştur; sıra şu basamaklık bir terim değişimine duyarlıdır"
biçiminde yazmak doğrudur. Kayma değerini korumak sonucu kesinleştirmez; yalnız terime yuvarlamanın attığı bilgiyi geri kazandırır.
Ne Zaman Temel Yöntem Yerine Bu?
Uzmanlar kriteri sayıyla değil, önceden ilan edilmiş bir terim kümesinden seçtiği bir kelimeyle değerlendiriyorsa ve birleştirme sonucunun bir terime yuvarlanmadan saklanması isteniyorsa. Tipik durumlar: hizmet kalitesi, kurumsal itibar, uyum düzeyi gibi doğal ölçüsü kelime olan kriterler ve birden fazla uzmanın puanının ortalamaya indirilmeden birleştirildiği kurul kararları.
Aynı ailenin diğer üyesiyle karışmamalıdır. Uzman tek bir terim değil, birkaç terimi olasılıkla veriyorsa ("yüzde 60 yüksek, yüzde 40 çok yüksek") olasılıksal dilsel TOPSIS kullanılır; burada tek bir terim ve onun kayması vardır. Uzman "yaklaşık bir sayı" düşünüyorsa ve bunu üçgene çevirmek istiyorsa bulanık TOPSIS uygundur.
Temel yöntemde kalınması gereken durum aynıdır: kriter ölçülmüşse ölçülmüş kalır, kelimeye çevrilmez. Tablo karışıksa DecisionMind tek veri türü ister; ölçülmüş kriter de terim kümesinin bir ucuna sabit terimle yazılır. Çıkış noktası kesin TOPSIS ile aynıdır: bir kriterde taviz kabul edilmiyorsa bu uzantı da telafi edicidir ve eşik altını elemez.
Bu Uzantıya Özgü Hatalar
Kaymayı atıp en yakın terime yuvarlamak. Birleştirme sonucunu doğrudan en yakın terime çekmek yöntemin tek katkısını, bilgi kaybını önlemesini, geçersiz kılar. Aşağıdaki öğretici örnekte bu yol iki seçeneğin sırasını değiştirmez ama farkın ne kadar sağlam olduğunu gizler.
Kayma değerini terim kümesi dışına taşımak. Kayma −0,5 ile 0,5 arasında kalmalıdır; 0,6 gibi bir değer aslında bir üst terime geçiş anlamına gelir ve yeniden hesaplanmalıdır.
Terim kümesini analiz sırasında değiştirmek. Basamak sayısı ve terimlerin sırası bütün uzmanlar ve seçenekler için aynı kalmalıdır; farklı basamak sayılı iki küme doğrudan karşılaştırılamaz.
Ağırlıkları terimle vermek. Bu kernelde kriter ağırlıkları kesin sayıdır. Ağırlık da terimle verilecekse önce dilsel ağırlık yöntemlerine bakılmalı, kesin sayıya nasıl indirildiği raporda yazılmalıdır.
Temel ilke şudur:
2-tuple dilsel TOPSIS, terimler arası birleştirmede oluşan kaymayı bilgi kaybetmeden taşımak içindir; kaymayı atan ya da terim kümesi dışına taşıyan her uygulama yöntemin tek katkısını yok eder.
Vakalar
Birinci vaka DecisionMind'ın doğrulama örneğidir. Manifestte bu 3x3 tablo sayfa numarası verilmeden sentetik bir fixture olarak kayıtlıdır; sayılar Δ ve Δ⁻¹ formülleriyle bağımsız olarak yeniden hesaplanmıştır. İkinci vaka öğretici kurgudur.
1. Öğretici örnek (DecisionMind'ın doğrulama örneği): Üç müze şubesinin dijitalleştirme önceliği
Bir müzeler genel müdürlüğü üç bölge müzesi arasında dijitalleştirme yatırımı önceliği belirliyor. Küratörler her müzeyi üç ölçütte terim kümesinden seçtikleri kelimeyle puanlıyor. Ölçütler: koleksiyonun tarihsel önemi, ziyaretçi ilgisi ve dijitalleştirme iş yükü; sonuncusu azı iyi bir ölçüttür, çünkü ağır iş yükü daha çok zaman ve personel demektir.
| Müze | Tarihsel önem | Ziyaretçi ilgisi | Dijitalleştirme iş yükü |
|---|---|---|---|
| A1 | oldukça yüksek, azıcık aşağı kaymalı | orta | azıcık yüksek, azıcık aşağı kaymalı |
| A2 | oldukça yüksek, azıcık yukarı kaymalı | azıcık yüksek, azıcık aşağı kaymalı | azıcık düşük, azıcık yukarı kaymalı |
| A3 | azıcık yüksek, azıcık aşağı kaymalı | oldukça yüksek, azıcık aşağı kaymalı | orta |
| Yön | çoğu iyi | çoğu iyi | azı iyi |
| Ağırlık | 0,40 | 0,35 | 0,25 |
Yöntem her terimi kaymasıyla birlikte tek bir sayıya çevirir, bu sayılardan her ölçütün yönüne göre ideal ve karşıt ideal müzeyi kurar, sonra ağırlıklı Öklid uzaklığını hesaplar.
| Müze | Yakınlık puanı | Sıra |
|---|---|---|
| A2 | 0,744 | 1 |
| A3 | 0,486 | 2 |
| A1 | 0,274 | 3 |
Sonuç şöyle okunur. A2 hiçbir ölçütte tek başına en iyi değildir ama hiçbir ölçütte de zayıf değildir. En ağır ölçüt olan tarihsel önemde en üst basamaktadır, en hafif ölçüt olan iş yükünde de en düşük basamaktadır. A1 tarihsel önemde A2 ile aynı basamakta olmasına rağmen ziyaretçi ilgisinde en düşük basamakta kalır ve bu onu son sıraya düşürür.
Genel müdürlüğün tereddüdü şudur: ikinci ve üçüncü sıra arasındaki fark ne kadar sağlamdır? A3'ün ziyaretçi ilgisi bir basamak düşse, oldukça yüksekten azıcık yükseğe inse, A3'ün puanı 0,486'dan 0,328'e, A1'in puanı ise 0,274'ten 0,323'e gelir. A3 hâlâ önde kalır ama fark 0,212'den 0,005'e iner ve neredeyse kapanır. Rapor bu iki müzenin sırasının tek bir uzman puanına duyarlı olduğunu söylemelidir.
Raporda: "Küratör puanları dokuz basamaklı terim kümesinden seçilmiş, birleştirme sonucu kayma değeriyle korunmuştur. A2 0,744 ile ideale en yakın müzedir. A3 ile A1 arasındaki sıra, ziyaretçi ilgisi puanındaki tek basamaklık bir değişime duyarlıdır."
Kaynak: DecisionMind'ın L2T-TOPSIS doğrulama örneği. Terim kümesi ve müze senaryosu bu kart için kurulmuştur; sayılar manifestin sentetik fixture'ından alınmış, Δ ve Δ⁻¹ formülleriyle bağımsız olarak yeniden hesaplanmıştır.
2. Müzecilik: Üç eserin acil restorasyon önceliği
Bir bölge müzesi, bütçesi üç eserin hepsine yetmediği için acil restorasyon önceliğini belirliyor. Ölçütler: eserin bozulma hızı, sergi değeri ve restorasyon maliyeti; sonuncusu azı iyi bir ölçüttür. Uzman restoratörler her eseri terim kümesinden seçtikleri kelimeyle değerlendiriyor, kurul da ölçütlere ağırlık veriyor.
Yöntem her terimi sayıya çevirir, ideal ve karşıt ideal eseri kriterlerin yönüne göre kurar, ağırlıklı Öklid uzaklığını hesaplar. Diyelim ki sonuç, bozulma hızı en yüksek olan eseri birinci sıraya koydu; bu eserin restorasyon maliyeti de en yüksek çıktı ama bozulma hızındaki üstünlüğü, en ağır ölçüt bu olduğu için, maliyet dezavantajını dengeledi.
Kurulun tereddüdü şudur: bütçe kesin bir üst sınır koyuyorsa, yöntem bunu kendiliğinden gözetmez; maliyet diğer ölçütlerle telafi edilmiştir. Bütçeyi aşan eser analizden önce ayrılmalı, kalan eserler bu yöntemle sıralanmalıdır.
Raporda: "Restoratör puanları terim kümesinden seçilmiş ve birleştirilmiştir. Bozulma hızı en yüksek eser ideale en yakın çıkmıştır. Bütçe üst sınırı ayrı bir ön eleme adımı olarak uygulanmadığı sürece bu sonuç doğrudan kullanılmamalıdır."
3. Yapılmaması Gereken
Öğretici örnekteki A2'nin ziyaretçi ilgisi terimini kaymayı atıp doğrudan "azıcık yüksek" diye yuvarlamak: sıra değişmez ama iki seçenek arasındaki farkın ne kadar sağlam olduğu bilgisi kaybolur. İkinci yanlış, bir uzmanın kaymayı 0,6 gibi terim kümesi dışında bir değerle vermesidir; bu değer aslında bir üst terime geçiştir ve düzeltilmeden hesaba alınamaz. Üçüncü yanlış, dijitalleştirme iş yükü ölçütünü "çoğu iyi" işaretlemektir; bu ölçütte az olan iyidir, ters işaretleme sırayı anlamsızlaştırır.
Kaynaklar
Adımların formülleri, ara tabloları ve atıf biçimleri için DecisionMind yöntem sayfası: decisionmind.app/library/l2t-topsis
Wei, G., Lin, R., Zhao, X., & Wang, H. (2010). Models for multiple attribute group decision making with 2-tuple linguistic assessment information. International Journal of Computational Intelligence Systems, 3(3), 315–324. DOI: 10.1080/18756891.2010.9727702
Herrera, F., & Martínez, L. (2000). A 2-tuple fuzzy linguistic representation model for computing with words. IEEE Transactions on Fuzzy Systems, 8(6), 746–752. DOI: 10.1109/91.890332
Hwang, C. L., & Yoon, K. (1981). Multiple Attribute Decision Making: Methods and Applications: A State-of-the-Art Survey. Lecture Notes in Economics and Mathematical Systems, Vol. 186. Springer-Verlag. DOI: 10.1007/978-3-642-48318-9
Zadeh, L. A. (1975). The concept of a linguistic variable and its application to approximate reasoning—I. Information Sciences, 8(3), 199–249. DOI: 10.1016/0020-0255(75)90036-5