Plitojenik SPOTIS

Hücreler. Kesin SPOTIS'te her hücre tek sayıdır. Burada her hücre doğruluk (T), belirsizlik (I), yanlışlık (F) üçlüsüdür. Bir kriter baskın kabul edilir, çelişki derecesi sıfırdır; öbür kriterlerin baskın kritere zıtlığı 0 ile 1 arasında bir çelişki derecesiyle verilir. Kriter ağırlıkları dışarıdan kesin sayı olarak gelir.

Çelişki ayarlaması ve skor. Maliyet kriterinde önce üçlü tümlenir. Sonra her hücre kendi kriterinin çelişki derecesiyle ayarlanır ve nötrosofik skor fonksiyonuyla ((1+T−2I−F)/2) tek sayıya iner.

En kritik fark: sabit sınırlar burada hiçbir zaman dışarıdan alınmaz. SPOTIS'i SPOTIS yapan temel ilke, ideal noktanın ve ölçekleme sınırlarının analizden ÖNCE, karar vericinin "bu kriterde gerçekçi olarak beklenebilecek en iyi ve en kötü değer nedir" sorusuna verdiği cevaptan kurulmasıdır. Bulanık SPOTIS ve Nötrosofik SPOTIS uzantılarında bu sınırlar, analiz girdisinde açıkça verilmezse, DecisionMind sessizce veri kümesinin kendi gözlenen sınırlarına düşer; bu, en azından bir "varsayılan" davranıştır ve girdi olarak sabit sınır vermek teorik olarak mümkündür. P-SPOTIS'te durum daha köklüdür: kernel kodunda sabit sınırları okuyacak hiçbir girdi yolu (extras taraması) bulunmaz. İdeal (s*) ve ölçekleme aralığı HER ZAMAN, koşulsuz biçimde, o analizdeki seçeneklerin kendi gözlenen skor min/max'ından kurulur; kullanıcı sabit bir sınır girmek istese bile motorun bunu kabul edeceği bir yer yoktur. Bu, ailenin en güçlü "sessiz varsayılan" örneğidir: burada "varsayılana düşme" değil, "başka türlüsü mümkün değil" söz konusudur.

Çelişki derecesinin sonucu hiç değiştirmediği kanıtlanabilir. Çelişki ayarlaması her hücrenin skorunu s'=(1−c)·s+c/2 biçiminde doğrusal olarak dönüştürür. Ölçeklenmiş uzaklık ise |s−s*|/(smax−smin) biçiminde saf bir fark oranıdır; bu oran, sütundaki tüm değerler (skor, ideal, sınırlar) aynı doğrusal dönüşümden geçtiğinde DEĞİŞMEZ. Bağımsız Python testi, çelişki dereceleri geniş bir aralıkta değiştirildiğinde mesafe değerlerinin ondalık basamağına kadar AYNI kaldığını göstermiştir (bkz. onay notları). Bu, P-COCOSO, P-RAFSI ve P-ROV'da görülen etkisizlikle aynı ailededir.

DecisionMind bu skor fonksiyonunu sabit tutar. Ağırlıklı toplam ve artan sırada (küçük mesafe iyi) sıralama kesin SPOTIS'teki gibidir.

Mesafe değeri, kesin SPOTIS'teki gibi küçük olduğunda iyi, büyük olduğunda kötüdür. Ama kesin SPOTIS'in en önemli vaadi, bu mesafenin analiz başlamadan önce sabitlenmiş bir cetvele göre olmasıdır; bu vaat P-SPOTIS'te hiçbir koşulda geçerli değildir. İdeal ve ölçekleme sınırları her zaman o analizdeki seçeneklerden kurulur; bu, yöntemi fiilen bir plitojenik TOPSIS'e (ideal noktanın veriden kurulduğu bir yakınlık ölçüsüne) dönüştürür. Yeni bir seçenek eklendiğinde mevcut seçeneklerin mesafeleri de değişir; SPOTIS'in adını taşıyan "sıra tersinmez" özelliği burada hiç sağlanmaz.

Çelişki derecesinin ise bu motorda ölçülebilir bir etkisi yoktur; iki analiz yalnız çelişki dereceleri farklı diye farklı sonuç vermez.

Bu nedenle:

"P-SPOTIS'e göre A2'nin mesafesi 0,14, bu sabit bir cetvele dayandığı için güvenilir ve tekrarlanabilir bir sonuç"

yerine:

"A2'nin mesafesi bu üç seçeneğin kendi verisinden kurulan bir idealle hesaplanmıştır; bu motorda sabit sınır girme yolu bulunmadığı için sonuç, yeni bir seçenek eklendiğinde değişecektir. Çelişki derecesi parametresinin de ölçülebilir bir etkisi yoktur"

biçiminde yazmak doğrudur.

Bir kriter hakkındaki bilgi eksik, tutarsız ya da çelişkiliyse bu uzantı düşünülebilir. Ama bugünkü motorda P-SPOTIS, SPOTIS'in tanımlayıcı özelliği olan "sabit cetvele göre kararlı karşılaştırma"yı HİÇBİR ANALİZDE sağlamaz; SPOTIS'e asıl ihtiyaç duyulan durum (seçenek kümesi zamanla değişecek, sıranın kararlı kalması gerekiyor, sınırlar önceden savunulabilir biçimde biliniyor) bu motorda karşılanmaz. Bu ihtiyaç gerçekten varsa bugün başka bir yol (örneğin sınırları raporda ayrıca elle sabitleyip mesafeleri elde doğrulamak) izlenmelidir; ayrıntı onay notlarındadır.

Ölçülmüş bir kriteri T-I-F üçlüsüne çevirmek belirsizlik modellemek değil belirsizlik üretmektir. Bir kriterde taviz kabul edilmiyorsa temel SPOTIS kartındaki çıkış koşulu aynen geçerlidir.

P-SPOTIS'i sabit sınırlı bir yöntem sanmak. Yukarıda kanıtlandığı gibi bu yanlıştır; motorda sabit sınır girecek bir girdi yolu yoktur, sınırlar her zaman veriden kurulur.

"Sabit sınır verirsem SPOTIS'in vaadi geçerli olur" diye düşünmek. Bulanık ve Nötrosofik SPOTIS'te bu mümkündür (sınır verilmezse varsayılana düşülür); P-SPOTIS'te sınır vermenin bir karşılığı yoktur, kernel bunu hiçbir biçimde okumaz.

Çelişki derecesini P-PSI'daki gibi etkili sanmak. P-SPOTIS'te çelişki derecesi cebirsel olarak sonucu değiştirmez.

Mesafe değerini ters okumak. SPOTIS ailesinde küçük mesafe iyidir; büyük mesafeyi "en iyi" diye okumak sırayı ters çevirir.

Temel ilke şudur:

P-SPOTIS adını SPOTIS'ten alır ama bugünkü motorda SPOTIS'i tanımlayan sabit-cetvel ilkesini hiçbir zaman uygulamaz; ideal ve sınırlar her analizde o analizin kendi verisinden kurulur, bu yüzden yöntem fiilen plitojenik bir TOPSIS gibi çalışır.