Pisagor bulanık EDAS

Üç şey değişir. Karar mantığı aynı kalır.

Hücreler. Kesin EDAS'ta her hücre tek sayıdır. Burada her hücre bir çifttir: μ destek derecesi, ν ret derecesidir. Bu iki değer μ² + ν² ≤ 1 kuralına uymak zorundadır. Kararsızlık payı π = √(1 − μ² − ν²) bu iki dereceden çıkar; uzmandan ayrıca istenmez. Kriter ağırlıkları yine kesin sayıdır ve dışarıdan gelir.

Ortalama çözüm ve skor. Kesin EDAS her sütunun sayısal ortalamasını alır. PF-EDAS önce ağırlıklı Pisagor matrisini kurar, sonra her sütun için bir ortalama çift hesaplar. Bu ortalama tek bir sayı değil, Pisagor ağırlıklı geometrik ortalama kuralıyla bulunan bir destek-ret çiftidir. Hem hücreler hem bu ortalama çift, sonra skor fonksiyonuyla, s = μ² − ν², tek bir sayıya çevrilir. Kesin EDAS'ta zaten sayı olan hücreler burada önce çift olarak taşınır, karşılaştırma anında skora döner.

Sapma hesabı ve birleştirme. Kesin EDAS her hücrenin ortalamanın üstünde mi altında mı kaldığını, fayda ve maliyet yönüne göre, iki ayrı toplamda biriktirir. PF-EDAS aynı mantığı skorlar üzerinden yürütür: her hücrenin skoru ile o sütunun ortalama skoru karşılaştırılır, aradaki fark normalize edilmiş Öklid uzaklığıyla ölçülür ve yönüne göre lehte ya da aleyhte sayılır. Son adımda lehte ve aleyhte toplamlar kendi en büyük değerlerine bölünüp tek bir kapanış oranında birleştirilir; bu adım kesin EDAS'la aynıdır.

Sonuç ve durulaştırma. Çıktı tek bir kapanış oranı ve bir sıradır; kesin EDAS'ın değerlendirme puanıyla aynı 0-1 ölçeğindedir. Belirsizlik, hücrelerin skora çevrildiği anda tek sayıya iner. Bu, PF-TOPSIS'in uzaklığı μ², ν² ve π² olarak üç bileşende taşımasından farklıdır; PF-EDAS önce skorlar, sonra kesin EDAS'ın geri kalan adımlarını aynen uygular.

DecisionMind PF-EDAS'ta Pisagor ağırlıklı geometrik ortalamayı, skor fonksiyonunu ve normalize edilmiş Öklid sapmasını sabit tutar. Kriter ağırlıkları dışarıdan kesin sayı olarak gelir; yöntem ağırlık üretmez.

Kapanış oranı, bir seçeneğin kümenin kendi ortalamasına göre ne kadar iyi konumlandığını söyler; bu, kesin EDAS'la aynıdır. Farklı olan, bu ortalamanın artık bir Pisagor ortalaması olmasıdır. Bir kriterde tüm seçeneklerin destek-ret çiftleri birbirine yakınsa, o kriterin skorları da birbirine yakın çıkar ve kriterin ayırt ediciliği azalır; bu, kesin EDAS'taki aynı olguyla birebir örtüşür. Farkı gizleyen şey, μ ve ν'nün kaynağıdır: iki uzman aynı "orta" yargısını farklı çiftlerle ifade edebilir ve bu, ortalamayı fark ettirmeden kaydırabilir.

Bu nedenle:

"PF-EDAS bu seçeneği en avantajlı bulduğu için seçildi"

yerine:

"Bu ağırlıklar ve bu seçenek kümesiyle kümenin ortalamasına göre en avantajlı konumda olan seçenek budur; μ ve ν'nün hangi ölçekle verildiği ve ortalamanın kümeyle birlikte değiştiği raporda gösterilmelidir"

biçiminde yazmak doğrudur.

Uzmanlar bir yargıya hem güçlü destek hem belirgin çekince veriyorsa ve kümenin ortalamasına göre konum kararınıza uyuyorsa bu uzantı kullanılır. İki derecenin toplamı 1'i aşıyorsa sezgisel bulanık kısıt bu çiftleri küçültmeye zorlar, çünkü o kısıt toplamı en fazla 1'de tutar. Pisagor bulanık bu sorunu çözer. Ölçülmüş bir değer doğrudan destek-ret çiftine çevrilmez. Önce bir yargıya dönüştürülür, sonra μ ile ν ayrı kaynaklardan türetilir; ayrıntı veri türü kartındadır. Tablo tek veri türünde olmalıdır, bir kısmı kesin bir kısmı Pisagor olamaz. Temel yöntemin çıkış koşulu burada da geçerlidir. Bir kriterde taviz kabul edilmiyorsa bu uzantı da telafi edicidir ve eşik altını elemez.

Değer alanı ihlali. Her hücre μ ∈ [0,1], ν ∈ [0,1] ve μ² + ν² ≤ 1 koşulunu sağlamalıdır. Bu kontrol edilmeden hesaba girmek yöntemi geçersiz kılar.

ν'yü 1 − μ yazmak. Bu durumda toplam her zaman tam 1 olur. Kararsızlık payı sıfırlanır. Pisagor yapının sezgisel bulanığa göre sağladığı ek alan hiç kullanılmamış olur.

Skor fonksiyonunu değiştirip aynı sonucu beklemek. s = μ² − ν² kanonik seçimdir ama tek seçenek değildir. Ortalama çözümü ve sapmaları başka bir skorla hesaplamak farklı bir sıra verebilir.

Bir kriterde tüm seçeneklerin skorunu ortalamaya çok yakın çıkınca kriteri önemsiz saymak. Bu hata kesin EDAS'ta da vardır. Pisagor girdide daha kolay gözden kaçar, çünkü aynı skor birden çok farklı destek-ret çiftinden gelebilir.

Ölçülmüş bir değeri doğrudan μ yapmak. Fiyat ya da süre gibi ölçülmüş bir büyüklüğü 0-1'e ölçekleyip μ olarak yazmak, ν'yü de tamamlayıcı vermek bir yargı üretmez. Bu yalnızca kesin veriyi gizler.

Temel ilke şudur:

PF-EDAS sonucu, seçeneklerin bu kümenin kendi Pisagor ortalamasına göre konumunun bir özetidir. Kümeye eklenen ya da çıkarılan her seçenek bu ortalamayı kaydırır ve rapor bunu göstermelidir.