Pisagor bulanık VIKOR

Üç şey değişir. Karar mantığı aynı kalır.

Hücreler. Kesin VIKOR'da her hücre tek sayıdır. Burada her hücre bir çifttir: μ destek derecesi, ν ret derecesidir. Bu iki değer μ² + ν² ≤ 1 kuralına uymak zorundadır. Kararsızlık payı π = √(1 − μ² − ν²) bu iki dereceden çıkar; uzmandan ayrıca istenmez. Kriter ağırlıkları yine kesin sayıdır ve dışarıdan gelir. Uzlaşma katsayısı β de kesin bir sayı olarak kalır; varsayılan değeri 0,5'tir.

Ölçek eşitleme. Kesin VIKOR her sütun için en iyi ve en kötü değeri bulur, sonra her hücreyi bu ikisi arasındaki aralığa oranlar. PF-VIKOR aynı mantığı kullanır, ama aralık artık iki sayı arasında değil iki destek-ret çifti arasındadır. Fayda kriterinde en iyi çift en yüksek μ ve en düşük ν'den kurulur, en kötü çift bunun tersinden. Maliyet kriterinde bu iki rol yer değiştirir. Her hücrenin bu iki referansa göre normalize edilmiş açığı, Pisagor Hamming uzaklığıyla ölçülür; bu uzaklık μ², ν² ve π² bileşenlerinin farklarının toplamının üçte biridir.

Grup faydası, bireysel pişmanlık ve uzlaşma indeksi. Kesin VIKOR'daki S ve R hesabı burada da aynı mantıkla çalışır. S, bir seçeneğin tüm kriterlerdeki ağırlıklı normalize açıklarının toplamıdır. R, bu açıkların en büyüğüdür. Fark, her açığın artık bir Pisagor uzaklığından gelmesidir, tek bir sayının aralık oranından değil. S ve R kendi aralıklarına göre 0-1'e çekilir ve β katsayısıyla Q indeksinde birleştirilir. Bu adım kesin VIKOR'la birebir aynıdır; β burada da 0,5 varsayılan bir tercih olarak kalır.

Uzlaşma testi ve durulaştırma. Çıktı üç sütundur: S, R ve Q. Sıralama Q'ya göre yapılır, küçük Q daha iyidir. Kesin VIKOR'daki iki koşul, kabul edilebilir avantaj ve kabul edilebilir istikrar, burada da aynen uygulanır. Belirsizlik S ve R'nin içindeki Pisagor uzaklığında taşınır; Q hesaba girdiğinde artık tek bir sayıdır, ama bu sayının altındaki iki koşul testi belirsizliği gizlemez, yalnız tek bir sıraya indirir.

DecisionMind PF-VIKOR'da Pisagor Hamming uzaklığını, S ve R'nin toplama ve en büyük alma kurallarını, β ile Q birleşimini ve iki koşullu uzlaşma testini sabit tutar. Kriter ağırlıkları ve β dışarıdan kesin sayı olarak gelir; yöntem ağırlık üretmez.

Q'nun küçük olması iyidir, ama asıl sonuç Q sırası değil iki koşulun verdiği karardır. Bu, kesin VIKOR'daki gibidir. Farklı olan, bu kararın Pisagor bulanık girdilerden geldiğidir. S ve R zaten Pisagor uzaklıklarının toplamı olduğu için, iki seçenek arasındaki S ya da R farkı, girdi çiftlerinin ne kadar geniş bir kabul alanına yayıldığına duyarlıdır. Aynı Q farkı, dar bir kabul alanından gelen çiftlerle daha sağlam, geniş bir kabul alanından gelen çiftlerle daha kırılgan sayılmalıdır.

Bu nedenle:

"PF-VIKOR'a göre tek uzlaşma çözümü bu seçenektir"

yerine:

"Bu ağırlıklar ve bu β ile bu seçenek hem S hem R sıralamasında öndedir ve ikinci seçenekle Q farkı kabul eşiğinin üstündedir; koşullardan biri sağlanmıyorsa uzlaşma kümesi olduğu gibi yazılır"

biçiminde yazmak doğrudur.

Uzmanlar bir yargıya hem güçlü destek hem belirgin çekince veriyorsa ve paydaşlar arasında çatışan çıkarlar varsa bu uzantı kullanılır. İki derecenin toplamı 1'i aşıyorsa sezgisel bulanık kısıt bu çiftleri küçültmeye zorlar, çünkü o kısıt toplamı en fazla 1'de tutar. Pisagor bulanık bu sorunu çözer. Ölçülmüş bir değer doğrudan destek-ret çiftine çevrilmez. Önce bir yargıya dönüştürülür, sonra μ ile ν ayrı kaynaklardan türetilir; ayrıntı veri türü kartındadır. Tablo tek veri türünde olmalıdır, bir kısmı kesin bir kısmı Pisagor olamaz. Temel yöntemin çıkış koşulu burada da geçerlidir. Bir kriterde hiç taviz kabul edilmiyorsa PF-VIKOR pişmanlığı sınırlar ama sıfırlamaz; kesin eleme gerekiyorsa üstünlük yöntemlerine bakılmalıdır.

Değer alanı ihlali. Her hücre μ ∈ [0,1], ν ∈ [0,1] ve μ² + ν² ≤ 1 koşulunu sağlamalıdır. Bu kontrol edilmeden hesaba girmek yöntemi geçersiz kılar.

ν'yü 1 − μ yazmak. Bu durumda toplam her zaman tam 1 olur. Kararsızlık payı sıfırlanır. Pisagor yapının sezgisel bulanığa göre sağladığı ek alan hiç kullanılmamış olur.

İki koşulu atlayıp yalnız Q'su en küçük seçeneği kazanan diye raporlamak. Bu hata kesin VIKOR'da da vardır, Pisagor girdide daha kolay gözden kaçar. Girdi çiftleri geniş bir kabul alanından geldiğinde iki seçenek arasındaki Q farkı küçük çıkar ve uzlaşma kümesi ortaya çıkma ihtimali artar.

Maliyet kriterinde en iyi ve en kötü çiftin rolünü ters almak. Fayda kriterinde en iyi çift en yüksek destek ve en düşük ret derecesinden kurulur. Maliyet kriterinde bu ters çevrilir. Bu ters çevirme atlanırsa sıra tersine döner.

β'yı gerekçesiz seçip raporda söylememek. β 0,5'ten uzaklaştıkça grup faydası ya da bireysel pişmanlık öne çıkar. Bu bir tercihtir ve raporda gerekçesiyle yazılmalıdır.

Temel ilke şudur:

PF-VIKOR'un sonucu bir sıra değil, koşullu bir uzlaşma önerisidir. β katsayısı, S ve R sütunları ve iki koşulun sonucu raporda birlikte verilmeden PF-VIKOR uygulanmış sayılmaz.