Uzantı kartı · Z-Sayı
Z-sayı BWM (Aboutorab ve ark., 2018)
Bu, BWM'nin en-iyi ve en-kötü kritere göre verilen karşılaştırmalara, bu yargıya ne kadar güvenildiğini de ekleyen biçimidir. Çıktı yine bir ağırlık vektörüdür; güvenilirlik düşük olan bir karşılaştırma, ağırlık hesabına daha zayıf girer.
Temel yöntem
BWM →
Felsefe, işleyiş, güçlü ve zayıf yanlar temel yöntem kartında; bu kart yalnız farkı anlatır.
Veri türü (aile)
Z-Sayı (Z-Number) →
Bu veri türü nedir, ne zaman kullanılır, hücreye nasıl yazılır: ailenin ayrıntılı anlatımı burada.
Temel Yöntemden Ne Değişir?
Üç şey değişir; en-iyi ve en-kötü kritere göre karşılaştırma mantığı değişmez.
Hücreler. Kesin BWM'de her karşılaştırma 1-9 ölçeğinde tek bir tam sayıdır. Burada her karşılaştırma iki sözel terimle verilir. Biri kısıt terimidir, kaç kat önemli olduğunu söyler ("eşit önemde"den "kesinlikle daha önemli"ye); diğeri güvenilirlik terimidir ("çok düşük"ten "çok yüksek"e). Aboutorab ve arkadaşlarının önceden hazırladığı tablo, bu terim çiftlerinin her birini bir üçgen bulanık sayıya çevirir. En-iyinin kendisiyle ve en-kötünün kendisiyle karşılaştırması yine sabittir.
Güvenilirliğin karşılaştırmaya gömülmesi. Bu, temel yöntemden ayrılan asıl adımdır. Her karşılaştırmanın güvenilirlik terimi önce tek bir sayıya (α) çevrilir. Bu sayının karekökü, kısıt üçgeninin üç bileşenini ölçekler.
Güvenilirlik yüksekse kısıt neredeyse olduğu gibi kalır. Düşükse kısıt küçülür ve o karşılaştırma "eşit önemde"ye yaklaşır. Bu, uzmanın az güvendiği bir yargının ağırlık hesabında daha az söz sahibi olması demektir.
Ağırlıkların ve tutarlılığın çözülmesi. Kesin BWM'de ağırlıklar ve tutarlılık göstergesi (ξ*) tek bir doğrusal olmayan modelden çözülür. Burada aynı model, güvenilirlikle ölçeklenmiş üçgen bulanık karşılaştırmalar üzerinden kurulur: en-iyiden-diğerlerine ve diğerlerinden-en-kötüye oranların olabildiğince az sapmasını sağlayacak üçgen ağırlıklar aranır. Bu üçgen ağırlıklar, kesin bir sayıya (ağırlıklı ortalama, l+4m+u üzerinden 6'ya bölüm) indirilir. Tutarlılık göstergesi de aynı çerçeveden, en-iyi ile en-kötü arasındaki karşılaştırmanın sözel sınıfına göre okunan bir referans değere bölünerek bulunur.
DecisionMind bu uzantıda güvenilirlik ölçeklemesini, doğrusal olmayan optimizasyonu ve ağırlıklı ortalama durulaştırmasını sabit tutar. Ölçek Aboutorab ve arkadaşlarının 25 kombinasyonluk tablosundan alınır; başka bir dönüştürme kullanılmaz.
Çıktı Nasıl Yorumlanır?
Ağırlık, kesin BWM'deki gibi bir kriterin bu karşılaştırma kümesinde diğerlerine göre göreli önemini gösterir; toplamları her zaman 1'dir. Tutarlılık göstergesi (ξ*) karşılaştırmaların birbiriyle ne kadar uyumlu olduğunu ölçer, kriterlerin "gerçek" önemini doğrulamaz.
Fark şurada. Kesin BWM'de en-iyi olarak seçilen kriterin ağırlığı, karşılaştırmanın yapısı gereği genellikle en yüksek çıkar. Burada güvenilirlik bu yapıyı bozabilir. En-iyiye göre "biraz daha az önemli" sayılan bir kriterin karşılaştırması çok yüksek güvenilirlikle verilmişse, bu kriterin ağırlığı en-iyi olarak seçilen kriteri geçebilir. Bu, temel BWM'de görülmeyen bir sonuçtur; raporda ayrıca açıklanmalıdır.
Bu nedenle:
"En-iyi olarak seçilen kriter Z-BWM'de de en yüksek ağırlığı almıştır, çünkü zaten en önemli kriter budur"
yerine:
"En-iyi kriter bu güvenilirlik düzeyinde en yüksek ağırlığı almıştır; bu sıralama, en-iyiyi diğer kritere bağlayan karşılaştırmanın güvenilirliğine duyarlıdır ve güvenilirlik düşerse sıra değişebilir"
biçiminde yazmak doğrudur.
Ne Zaman Temel Yöntem Yerine Bu?
Uzmanın en-iyi ve en-kötü kritere göre verdiği karşılaştırmalar farklı kaynaklardan geliyorsa ve bu kaynakların güvenilirliği birbirinden farklıysa. Bir karşılaştırma uzun deneyimli bir uzmandan, bir başkası ilk kez görüş bildiren bir katılımcıdan geliyorsa bu fark ağırlığa yansıtılmalıdır. Tüm karşılaştırmalar aynı güvenilirlikte bir kaynaktan geliyorsa güvenilirlik bileşeni ayırt edici bilgi eklemez; bu durumda Fuzzy BWM yeterlidir.
Kesin BWM'nin çıkış koşulu burada da geçerlidir. En-iyi ve en-kötü kriter güvenle seçilemiyorsa ya da durulaştırılmış tutarlılık göstergesi yaygın kabul edilen 0,30 eşiğinin üzerindeyse, karşılaştırmalar kullanılmadan önce uzmanla yeniden gözden geçirilmelidir.
Bu Uzantıya Özgü Hatalar
Kısıt ölçeğiyle güvenilirlik ölçeğini karıştırmak. Aboutorab ve arkadaşlarının tablosunda kısıt terimleri ("eşit önemde"den "kesinlikle daha önemli"ye) ve güvenilirlik terimleri ("çok düşük"ten "çok yüksek"e) iki ayrı ölçektir. Kısıt yaklaşık 1 ile 4,5 arasında, güvenilirlik 0 ile 1 arasında tanımlıdır. Bir hücreye iki güvenilirlik terimi ya da iki kısıt terimi yazmak hücreyi anlamsızlaştırır.
Z-sayıyı doğrudan optimizasyona sokmak. Kısıt ve güvenilirlik terimleri önce üçgen bulanık sayıya çevrilmeden doğrudan doğrusal olmayan modele verilirse model kurulamaz; dönüştürme adımı atlanmamalıdır.
Tutarlılık göstergesini yanlış referans değere bölmek. Referans değer, en-iyi ile en-kötü arasındaki karşılaştırmanın sözel sınıfına göre okunur. Yalnız kısıt sınıfına bakıp güvenilirlik sınıfını göz ardı etmek yanlış bir tutarlılık oranı verir.
En-iyi kriterin ağırlığının her zaman en yüksek çıkacağını varsaymak. Gösterildiği gibi, düşük güvenilirlik en-iyi kriterin ağırlığını başka bir kriterin altına düşürebilir. Bu, kesin BWM'den farklı bir sonuçtur; rapor bunu gizlememelidir.
Temel ilke şudur:
Z-BWM ağırlıkları, en-iyi ve en-kötü kritere göre verilen karşılaştırmaların hem büyüklüğünü hem güvenilirliğini taşır. Düşük güvenilirlik bir karşılaştırmayı zayıflatabilir, hatta en-iyi olarak seçilen kriterin üstünlüğünü ortadan kaldırabilir.
Vakalar
Birinci vaka literatür kaynaklıdır: Aboutorab ve arkadaşlarının (2018) tedarikçi gelişimi vaka çalışmasının "istekliliğe" ilişkin alt boyutu (s. 121-122). İkinci vaka kurgudur.
1. Tedarik zinciri: Tedarikçi istekliliği ölçütlerinin ağırlıklandırılması (Aboutorab ve ark., 2018)
Bir işletmenin satın alma birimi, tedarikçi gelişimi kararına geçmeden önce dört ölçütü ağırlıklandıracaktır: performansı iyileştirmeye isteklilik (C1), bilgi paylaşımına isteklilik (C2), süreç şeffaflığına isteklilik (C3), uzun vadeli işbirliğine isteklilik (C4). Birim, performansı iyileştirmeye istekliliği en önemli (Best), bilgi paylaşımına istekliliği en önemsiz (Worst) ölçüt olarak belirlemiştir.
| Karşılaştırma | Best'e göre (kısıt, güvenilirlik) | Worst'e göre (kısıt, güvenilirlik) |
|---|---|---|
| C1 (Best) | Eşit önemde, orta güvenilirlik | Çok önemli, çok yüksek güvenilirlik |
| C2 (Worst) | Çok önemli, çok yüksek güvenilirlik | Eşit önemde, orta güvenilirlik |
| C3 | Oldukça önemli, orta güvenilirlik | Çok önemli, yüksek güvenilirlik |
| C4 | Az önemli, çok yüksek güvenilirlik | Çok önemli, orta güvenilirlik |
Yöntem her kısıt terimini güvenilirliğiyle ölçekler, doğrusal olmayan modeli çözer ve ağırlıklı ortalamayla kesin ağırlıklara iner.
| Ölçüt | Ağırlık |
|---|---|
| C1 (performansı iyileştirme) | 0,3269 |
| C4 (uzun vadeli işbirliği) | 0,2939 |
| C3 (süreç şeffaflığı) | 0,2597 |
| C2 (bilgi paylaşımı) | 0,1195 |
Tutarlılık göstergesi ξ*=0,0403, tutarlılık oranı CR=0,0062 çıkmıştır; bu, karşılaştırmaların birbiriyle yüksek ölçüde uyumlu olduğunu gösterir.
Sonuç şöyle okunur. Best olarak seçilen C1 en yüksek ağırlığı almıştır, ama C4'ün ağırlığı (0,2939) ona oldukça yakındır. Bunun nedeni, C4'ün Best'e göre karşılaştırmasının ("az önemli") güvenilirliğinin çok yüksek olarak işaretlenmiş olmasıdır; bu karşılaştırma güçlü biçimde ağırlık hesabına girer.
Birimin tereddüdü: C4'ün Best'e göre karşılaştırmasının güvenilirliği çok yüksekten orta-yükseğe indirilirse ne olur? Bu durumda, bağımsız olarak yeniden hesaplandığında, C1 0,3060'a düşer, C4 0,3159'a çıkar ve sıra tersine döner: Best olarak seçilen C1, ağırlıkta C4'ün gerisinde kalır. Bilgi paylaşımı (C2) her koşulda son sırada kalır ve bu son sıralık sağlamdır.
Raporda: "Performansı iyileştirmeye isteklilik (C1) mevcut güvenilirlik düzeyinde en yüksek ağırlığı (0,3269) almıştır; ancak bu üstünlük, uzun vadeli işbirliğine isteklilik (C4) ile Best arasındaki karşılaştırmanın güvenilirliğine duyarlıdır ve güvenilirlik orta-yüksek düzeye indiğinde C4 öne geçmektedir."
Kaynak: Aboutorab, Saberi, Asadabadi, Hussain ve Chang (2018), Expert Systems with Applications, s. 121-122 (Tablo 11-13). Ağırlıklar, tutarlılık göstergesi ve duyarlılık senaryosu bu kartın yazarınca DecisionMind motoruyla bağımsız olarak yeniden hesaplanmıştır.
3. Yapılmaması Gereken
Tedarikçi örneğinde C4'ün Best'e göre karşılaştırması "az önemli" yerine "çok önemli" olarak, yani en-iyi ve en-kötüyle karıştırılarak girilseydi, iki karşılaştırma vektörünün anlamı bozulur ve ağırlıklar anlamsızlaşırdı. İkinci yanlış, güvenilirlik hanesine kısıt ölçeğinden bir terim (örneğin "oldukça önemli") yazmaktır; güvenilirlik yalnız "çok düşük" ile "çok yüksek" arasındaki kendi ölçeğinden seçilir. Üçüncü yanlış, C1'in Best olarak seçilmiş olmasına bakıp ağırlığının her koşulda en yüksek kalacağını varsaymaktır; gösterildiği gibi bu, C4'ün karşılaştırmasının güvenilirliğine bağlı bir sonuçtur.
Kaynaklar
Adımların formülleri, ara tabloları ve atıf biçimleri için DecisionMind yöntem sayfası: decisionmind.app/library/z-bwm
Aboutorab, H., Saberi, M., Asadabadi, M. R., Hussain, O., & Chang, E. (2018). ZBWM: The Z-number extension of Best Worst Method and its application for supplier development. Expert Systems with Applications, 107, 115–125. DOI: 10.1016/j.eswa.2018.04.015
Rezaei, J. (2015). Best-worst multi-criteria decision-making method. Omega, 53, 49–57. DOI: 10.1016/j.omega.2014.11.009
Zadeh, L. A. (2011). A note on Z-numbers. Information Sciences, 181(14), 2923–2932. DOI: 10.1016/j.ins.2011.02.022
Kang, B., Wei, D., Li, Y., & Deng, Y. (2012). A method of converting Z-number to classical fuzzy number. Journal of Information & Computational Science, 9(3), 703–709. (DOI yok)