Uzantı kartı · Kaba küme
Kaba COPRAS (Pamučar, Božanić, Lukovac ve Komazec, 2018)
Bu, COPRAS'ın kriter puanlarının birden fazla uzmanın grup değerlendirmesinden geldiği ve anlaşmazlığın korunması gerektiği durumlar için kaba sayılarla çalışan biçimidir. Fayda ve maliyet toplamlarını kaba aralık olarak taşır, sonucu yine en iyiye göre yüzde bir fayda derecesiyle verir.
Temel yöntem
COPRAS →
Felsefe, işleyiş, güçlü ve zayıf yanlar temel yöntem kartında; bu kart yalnız farkı anlatır.
Veri türü (aile)
Kaba küme (Rough) →
Bu veri türü nedir, ne zaman kullanılır, hücreye nasıl yazılır: ailenin ayrıntılı anlatımı burada.
Temel Yöntemden Ne Değişir?
Dört şey değişir; karar mantığı değişmez.
Hücreler. Kesin COPRAS'ta her hücre tek sayıdır. Burada her hücre bir kaba sayıdır: alt sınır ve üst sınır, grubun kesin puanlarından hesaplanmıştır. Bu uzantıda ağırlıklar, üst adımda kaba DEMATEL gibi bir yöntemle türetilse bile, COPRAS'ın kendi hesabına kesin (tek sayı) olarak girer; sınır bilgisi yalnız karar matrisinde taşınır.
Ölçek eşitleme. Kesin COPRAS her sütunu kendi toplamına böler. Kaba COPRAS aynı mantığı izler, ama sütun toplamı artık kaba bir aralıktır ve her hücre bu kaba toplama kaba biçimde bölünür; alt sınır alt sınıra, üst sınır üst sınıra oranlanır. Sonuç, hâlâ alt ve üst sınırı olan bir pay tablosudur.
Fayda ve maliyet toplamı. Kesin COPRAS'ta fayda toplamı ve maliyet toplamı birer sayıdır. Kaba COPRAS'ta ikisi de birer kaba aralıktır: fayda kriterlerindeki ağırlıklı paylar kendi alt ve üst sınırlarıyla ayrı ayrı toplanır, maliyet kriterlerindeki paylar da öyle.
Sonuç ve durulaştırma. Kesin COPRAS'ta göreli önem değeri doğrudan tek sayıdır. Kaba COPRAS'ta önce fayda ve maliyet toplamlarının kaba aralıkları durulaştırılır, yani alt ve üst sınırdan tek bir sayıya indirilir. Göreli önem değeri ve en iyiye göre yüzde bu durulaştırılmış sayılardan hesaplanır. DecisionMind bu uzantıda durulaştırma kuralını sabit tutar; farklı bir kural farklı bir yüzde verebilir.
Çıktı Nasıl Yorumlanır?
Fayda derecesinin okunuşu temel COPRAS'la aynıdır: en iyi seçenek her zaman 100'dür, diğerleri ona göre bir yüzde alır; başka bir analizle karşılaştırılmaz.
Fark şurada: yüzdenin altında artık grubun kendi anlaşmazlığı vardır. İki seçeneğin yüzdesi birbirine yakınsa bu yakınlık yalnız ağırlıklara değil, fayda ve maliyet toplamlarının ne kadar geniş bir sınır bölgesinden durulaştırıldığına da bağlı olabilir. Geniş sınırlı bir seçeneğin yüzdesi, dar sınırlı bir seçeneğin aynı büyüklükteki farkından daha az güvenilirdir.
Bu nedenle:
"Kaba COPRAS bu seçeneği yüzde 84 başarılı buldu"
yerine:
"Kriter puanları grup anlaşmazlığından türetilen aralıklarla verildiği için fayda ve maliyet toplamları önce kaba aralık olarak taşınmış, sonra durulaştırılmıştır; A5 bu kümenin en iyisinin yüzde 83,52'sine ulaşmaktadır ve üçüncü ile dördüncü sıra arasındaki fark küçük bir ağırlık değişikliğine duyarlıdır"
biçiminde yazmak doğrudur.
Ne Zaman Temel Yöntem Yerine Bu?
Birden fazla uzman ya da kaynak aynı kriteri puanlıyorsa ve gruptaki anlaşmazlığın kendisi karar için önemliyse. Tek uzman ya da tek ölçüm varsa kaba sayı kurulamaz; temel COPRAS kullanılır. Sınırlar hesaplanmadan, doğrudan "en az, en çok" diye veriliyorsa bu gri sayıdır, kaba sayı değildir; o zaman Gri COPRAS daha uygundur. Temel yöntemin çıkış koşulu aynen geçerlidir: verinizde negatif değer varsa önce dönüştürülmelidir, bir kriterde taviz kabul edilmiyorsa COPRAS ailesinin hiçbir üyesi bunu sağlamaz.
Bu Uzantıya Özgü Hatalar
Sınır kısıtını ihlal etmek. Her hücrede alt sınır üst sınırdan büyük olamaz; ihlal edilirse sütun toplamı ve pay hesabı anlamsızlaşır.
Durulaştırma kuralını değiştirip aynı sonucu beklemek. Fayda ve maliyet toplamlarının alt-üst ortalamasını almak kanonik seçimdir; farklı bir kural, özellikle sınırları geniş olan seçeneklerde, farklı bir yüzde ve farklı bir sıra verebilir.
Sınırları grup puanlarından değil elle girmek. Bir uzmanın tek puanına sınır uydurmak kaba sayı değildir; veri türü kartındaki temel ilkeyi ihlal eder.
Yakın yüzdeleri sınır genişliğine bakmadan kesin fark sanmak. İki seçeneğin yüzdesi birbirine yakınsa ve sınırları genişse, bu fark ağırlıklardaki küçük bir değişiklikle kolayca kapanabilir; rapor bunu göstermelidir.
Temel ilke şudur:
Kaba COPRAS sonucu, fayda ve maliyet toplamlarının kaba aralıktan durulaştırılmış hâlinin bir özetidir; sınırlar durulaştırılmadan önce sütun toplamına bölünmeden ya da elle uydurulmuş bir sınırla kurulan her hesap, yöntemin tek katkısını yok eder.
Vakalar
Birinci vaka Pamučar, Božanić, Lukovac ve Komazec'in (2018) yayımlanmış bir lojistik güzergah değerlendirmesinden alınmıştır. İkinci vaka öğretici kurgudur.
1. Lojistik: Altı güzergah arasından seçim (Pamučar, Božanić, Lukovac ve Komazec, 2018)
Bir lojistik birimi altı güzergahı altı kriterde karşılaştırıyor; kriterlerden beşi risk türünde ("azı iyi"), yalnız dördüncüsü kapasite türünde ("çoğu iyi") ölçülmüştür. Kriterler üç uzmanın puanlarından kaba sayıya çevrilmiş, ağırlıklar ise ayrı bir kaba DEMATEL adımından kesin sayıya durulaştırılarak gelmiştir.
| Güzergah | K1 | K2 | K3 | K4 | K5 | K6 |
|---|---|---|---|---|---|---|
| A1 | [3,99; 7,00] | [6,01; 8,40] | [3,44; 6,22] | [2,78; 6,78] | [2,00; 5,00] | [3,21; 4,48] |
| A2 | [9,00; 9,00] | [7,50; 8,89] | [5,44; 7,72] | [7,50; 8,89] | [7,22; 8,56] | [9,00; 9,00] |
| A3 | [7,11; 8,54] | [3,41; 6,15] | [5,00; 6,00] | [5,22; 7,11] | [5,89; 8,39] | [8,00; 9,00] |
| A4 | [9,00; 9,00] | [7,49; 8,89] | [7,11; 8,50] | [9,00; 9,00] | [8,11; 9,00] | [8,00; 9,00] |
| A5 | [7,00; 8,00] | [5,87; 8,38] | [5,00; 5,89] | [7,00; 8,00] | [5,89; 8,39] | [5,21; 7,09] |
| A6 | [5,49; 7,38] | [4,72; 7,54] | [5,89; 7,67] | [5,22; 7,11] | [7,11; 8,56] | [5,22; 7,10] |
| Yön | azı iyi | azı iyi | azı iyi | çoğu iyi | azı iyi | azı iyi |
| Ağırlık | 0,1735 | 0,1771 | 0,1598 | 0,1616 | 0,1558 | 0,1721 |
Yöntem her sütunu kendi toplamına bölerek paya çevirir, ağırlıklarla çarpar, K4'teki (fayda) payları bir fayda toplamında, diğer beş kriterdeki (maliyet) payları bir maliyet toplamında biriktirir; bu iki kaba toplamı durulaştırıp göreli önem değerini kurar ve en yükseğe bölüp yüzdeye çevirir.
| Güzergah | Fayda derecesi | Sıra |
|---|---|---|
| A1 | 100,00 | 1 |
| A5 | 83,52 | 2 |
| A6 | 80,97 | 3 |
| A3 | 80,66 | 4 |
| A2 | 72,76 | 5 |
| A4 | 72,24 | 6 |
Sonuç şöyle okunur. A1, beş risk kriterinin dördünde en düşük (en iyi) sınırlara sahiptir; yalnız kapasitede (K4) zayıf kalır ama bu kriterin ağırlığı diğerlerinden fazla değildir. A2 ve A4 en yüksek kapasiteye sahiptir, ama risk kriterlerinin çoğunda en kötü sınırlardadır ve bu beş kriterin toplam ağırlığı (0,838) kapasitedeki üstünlüklerini fazlasıyla aşar.
Birimin tereddüdü: K6 ile K3'ün ağırlığı yer değiştirirse (0,1721 ile 0,1598), A3'ün yüzdesi 80,94'e çıkarken A6'nınki 80,79'a düşer ve üçüncü ile dördüncü sıra yer değiştirir. Bu, iki güzergah arasındaki 0,31 puanlık farkın küçük bir ağırlık değişikliğine duyarlı olduğunu gösterir.
Raporda: "Verilen ağırlıklarla A1 en yüksek fayda derecesine (100,00) sahiptir; üçüncü sıradaki A6 (80,97) ile dördüncü sıradaki A3 (80,66) arasındaki fark küçüktür ve K3-K6 ağırlıkları yer değiştirirse bu iki güzergah yer değiştirmektedir."
Kaynak: Pamučar, Božanić, Lukovac ve Komazec (2018), Tablo 5-7 (ağırlık) ve Tablo 6-7'den türetilen karar matrisi. Makale tam dört-katlı kaba sayı (IRN) aritmetiği kullanır; buradaki matris, makalenin kendi tablolarının dış sınırlarına sadık iki-katlı bir sadeleştirmedir ve DecisionMind motoru bu veriyle makalenin kendi sırasını (A1>A5>A6>A3>A2>A4) üretir.
2. Atık yönetimi: İlçe belediyesi için katı atık aktarma istasyonu yeri seçimi
Bir ilçe belediyesi yeni bir katı atık aktarma istasyonu için altı aday saha arasından seçim yapacaktır. Kriterler yerleşim yerine uzaklık (azı iyi), yeraltı suyu kirlenme riski (azı iyi), erişim yolu kalitesi (çoğu iyi), koku şikayeti riski (azı iyi), arazi maliyeti (azı iyi) ve genişleme kapasitesi (çoğu iyi) olarak belirlenmiştir. Çevre mühendisi, halk sağlığı uzmanı ve imar müdürü sahaları ayrı ayrı puanlamış; koku şikayeti riski konusunda üç uzmanın puanları belirgin biçimde farklı çıktığı için kaba sayıya çevrilmiştir.
Yöntem altı sahanın fayda ve maliyet toplamlarını kaba aralık olarak hesaplar, durulaştırır ve yüzdeye çevirir. Diyelim ki yerleşim yerine en uzak saha aynı zamanda erişim yolu en zayıf olan sahadır ve yine de birinci sırada çıkar, çünkü yerleşime uzaklık en ağırlıklı kriterdir.
Belediyenin tereddüdü: koku şikayeti riskindeki geniş uzman farkı, birinci sıradaki sahanın gerçek performansını belirsiz bırakır. İkinci sıradaki saha ile fark küçükse, belediye yalnız yüzdeye bakıp karar vermemeli, koku riski için ayrı bir saha ziyareti ya da ölçüm istemelidir.
Raporda: "Yerleşime uzaklığın yüksek ağırlığıyla en uzak saha en yüksek fayda derecesine ulaşmaktadır; koku şikayeti riskindeki uzman anlaşmazlığı geniş olduğundan bu sahada ayrı bir saha ölçümü önerilmektedir."
3. Yapılmaması Gereken
Öğretici tabloda K4 (kapasite) dışındaki bir kriter yanlışlıkla "çoğu iyi" işaretlenseydi, en kötü performans gösteren güzergah fayda toplamına dahil edilir ve A1'in üstünlüğü tersine dönerdi. İkinci yanlış, birimin üç uzmanın puanını önce ortalayıp sonra kesin COPRAS koşturmasıdır; bu, A6 ile A3 arasındaki 0,31 puanlık farkı büyütüp yalancı bir kesinlik yaratır. Üçüncü yanlış, A1'in 100,00 derecesini "kusursuz güzergah" diye raporlamaktır; bu değer yalnız bu altı güzergah arasında en iyisi olduğu anlamına gelir.
Kaynaklar
Adımların formülleri, ara tabloları ve atıf biçimleri için DecisionMind yöntem sayfası: decisionmind.app/library/rough-copras
Pamučar, D., Božanić, D., Lukovac, V., & Komazec, N. (2018). Normalized weighted geometric Bonferroni mean operator of interval rough numbers: application in interval rough DEMATEL-COPRAS model. Facta Universitatis, Series: Mechanical Engineering, 16(2), 171–191. DOI: 10.22190/fume180503018p
Pawlak, Z. (1982). Rough sets. International Journal of Computer & Information Sciences, 11(5), 341–356. DOI: 10.1007/BF01001956
Zavadskas, E. K., & Kaklauskas, A. (1996). Determination of an efficient contractor by using the new method of multicriteria assessment. In International Symposium for the Organization and Management of Construction: Shaping Theory and Practice, Vol. 2, 94–104. (DOI yok)