Yöntemler · Sıralama
Ağırlıklı Oylama (Birden Çok Sıralamanın Borda Puanıyla Birleştirilmesi)
Ağırlıklı oylama, birden çok karar vericinin ya da kaynağın verdiği sıralamaları, her birinin güvenilirliğine göre ağırlıklandırılmış Borda puanlarıyla tek bir ortak sıraya dönüştürür.
Temel yöntemin veri türü: Kesin (Classical)
Yöntem Nedir?
Ağırlıklı oylama, elinizde bir karar matrisi değil, birden çok kişinin ya da kaynağın verdiği birden çok sıralama olduğunda kullanılan bir birleştirme (konsensüs) yöntemidir. Her sıralamayı veren kaynağa (bir uzman, bir jüri üyesi, bir kriter ya da başka bir yöntemin çıktısı olabilir) bir güvenilirlik ağırlığı verilir. Her sıralamadaki her seçenek, sırasına göre bir puan alır: birinci sıradaki seçenek en yüksek puanı, sonuncu sıradaki sıfır puanı alır. Bu puanlar kaynağın ağırlığıyla çarpılıp toplanır ve seçenekler bu toplam puana göre yeniden sıralanır. Bu yöntem, oy sayımı ve sosyal seçim kuramından gelen Borda sayımının ağırlıklı bir biçimidir.
Yöntemin Felsefesi
Ağırlıklı oylamanın arkasındaki fikir, "kim en çok birincilik oyu aldı" sorusundan daha zengin bir bilgi kullanmaktır. Yalnız birincilik oylarını saymak (çoğunluk oylaması), bir seçeneğin ikinci ya da üçüncü sıradaki geniş desteğini görmezden gelir. Borda sayımı her sıradaki konumu bir puana çevirerek bu bilgiyi de hesaba katar. Ağırlıklandırma ise her kaynağın eşit güvenilirlikte olmadığını kabul eder: bir uzmanın görüşü, deneyimine ya da konuyla ilgisine göre diğerinden daha ağır basabilir. Felsefi sonucu, bu yöntemin bir uzlaşma (konsensüs) mantığı taşımasıdır; tek bir "en doğru" görüşü aramaz, birden çok görüşün ağırlıklı ortalamasını arar.
Yöntem Nasıl Çalışır?
Yöntem dört adımda ilerler.
Birinci adım, sıralamaları ve ağırlıkları topla. Her kaynağın verdiği tam sıralama ve bu kaynağa verilen ağırlık bir araya getirilir; ağırlıkların toplamının 1 olması ve negatif olmaması kontrol edilir.
İkinci adım, Borda puanı ver. Her sıralamada, m seçenek varsa, birinci sıradaki seçenek m eksi 1 puan, ikinci sıradaki m eksi 2 puan alır ve bu böyle sonuncuya kadar sıfıra iner.
Üçüncü adım, ağırlıklı toplam. Her seçeneğin bütün kaynaklardan aldığı Borda puanları, o kaynağın ağırlığıyla çarpılıp toplanır.
Dördüncü adım, nihai sıra. Seçenekler bu ağırlıklı toplam puana göre azalan sırada dizilir. Eşitlik durumunda önce kim daha çok birincilik oyu almışsa o öne alınır.
Adımların formülleri, ara tabloları ve atıf biçimleri DecisionMind'daki yöntem sayfasında verilir; bu kart formül taşımaz.
Çıktı Nasıl Yorumlanır?
Ağırlıklı Borda puanı, bir seçeneğin bütün kaynaklar arasındaki göreli desteğini özetler; bu puan yalnız bu kaynak grubunun ve bu ağırlıkların bir özetidir. Yüksek bir puan "herkesin birinci tercihi" anlamına gelmez; birçok kaynakta üst sıralarda yer alan ama hiçbirinde birinci olmayan bir seçenek, bir konuda güçlü ama başka konuda zayıf bir seçenekten daha yüksek toplam puan alabilir. Bu, yöntemin doğasıdır: geniş ve istikrarlı desteği, dar ama yoğun desteğe tercih eder. Kaynaklardan biri diğerlerinden çok farklı bir sıralama veriyorsa bu, ağırlıklı ortalamada erir ve raporda ayrıca belirtilmelidir.
Bu nedenle:
"Ağırlıklı oylama toplumun gerçek tercihini ortaya çıkardı"
yerine:
"Bu kaynakların bu ağırlıklarla verdiği sıralamaların ağırlıklı Borda ortalaması şudur; kaynaklar arasında görüş ayrılığı varsa bu ortalama hiçbirinin tam tercihini yansıtmaz"
biçiminde yazmak doğrudur.
Veri Türü ve Girdiler
Ağırlıklı oylama kesin veriyle çalışır ama bir karar matrisi değil, sıralama verisi ister: her kaynağın bütün seçenekleri sırasıyla dizdiği tam bir liste ve her kaynağa verilen bir ağırlık. Kaynaklar birden çok uzman, bir jürinin üyeleri ya da farklı kriterlerin kendi sıralamaları olabilir. DecisionMind'ın motoru, bir karar matrisi ve kriter ağırlıkları verildiğinde her kriterin kendi sütunundaki sıralamayı bir "kaynağın oyu" gibi ele alıp bu oyları kriter ağırlığıyla birleştirebilir; bu, aynı matematiği birden çok gerçek uzmanın sıralamasına da uygulayabilirsiniz demektir. Ağırlıklı oylama kendisi ağırlık üretmez ama zorunlu bir dış ağırlık kaynağına da ihtiyaç duymaz; ağırlıklar burada kaynakların güvenilirliğidir ve doğrudan karar verici tarafından belirlenir. En az iki kaynak ve iki seçenek gerekir; her kaynağın tüm seçenekleri sıralamış olması beklenir.
Ne Zaman Kullanılır, Ne Zaman Kullanılmaz?
Birden çok uzmanın, jüri üyesinin ya da kriterin kendi sıralamasını tek bir ortak sıraya indirmek istediğinizde ve bu kaynakların güvenilirliğini farklı ağırlıklarla yansıtmak istediğinizde ağırlıklı oylama uygundur. Seçim sonuçlarının birleştirilmesi, birden çok jüri üyesinin final sıralamasının tek listeye indirilmesi ya da birden çok yöntemin ürettiği sıralamaların bir araya getirilmesi (ensemble) tipik kullanım alanlarıdır.
Elinizde ham sayısal bir karar matrisi varsa ve tek bir tutarlı ölçme mantığıyla sıralama yapmak istiyorsanız, doğrudan bir sıralama yöntemi (TOPSIS, SAW, VIKOR) daha uygundur; ağırlıklı oylama, zaten oluşmuş sıralamaları birleştirmek içindir. Kaynaklardan biri diğerlerinden çok farklı ve kendi içinde tutarsız bir sıralama veriyorsa, bu kaynağı ortalamaya dahil etmeden önce ayrıca sorgulamak gerekir.
Elimde birden çok tam sıralama var, tek ortak sıraya indirmek istiyorum → Ağırlıklı Oylama
Elimde ham sayısal karar matrisi var, tek mantıkla sıralamak istiyorum → TOPSIS, SAW, VIKOR
Kaynaklar arasında uzlaşmaya varılamıyor, uzlaşma süreci gerekiyor → Uzlaşma sağlama (Delphi benzeri) yöntemleri
Ağırlık kaynağı belirsiz, önce ağırlık gerekiyor → AHP, BWM, SWARA (öznel)
Güçlü Yanları
Ağırlıklı oylamanın en büyük üstünlüğü, birden çok kaynağın görüşünü kaybetmeden tek bir listeye indirebilmesidir; yalnız birincilik oylarını sayan yöntemlerin aksine her sıradaki desteği hesaba katar. Ağırlıklandırma, farklı güvenilirlikteki kaynakları eşit saymak zorunda bırakmaz. Yöntem matematiksel olarak basittir, hesap yükü düşüktür ve sonuç her adımda izlenebilir.
Zayıf Yanları
Borda tipi puanlamanın bilinen bir sınırlılığı vardır: sıralamaya yeni bir seçenek eklenmesi ya da çıkarılması, kalan seçeneklerin göreli puanlarını değiştirebilir (Young, 1974). Yöntem, geniş ama ılımlı desteği dar ama güçlü desteğe tercih etme eğilimindedir; bu, bazı karar bağlamlarında istenmeyen bir sonuç olabilir. Kaynakların ağırlıkları nasıl belirlendi sorusu yöntemin dışındadır; kötü belirlenmiş ağırlıklarla doğru hesaplanmış bir birleşim yine de yanlı bir sonuç verir. Kaynaklardan biri sistematik olarak farklı bir sıralama mantığı kullanıyorsa (örneğin bazı seçenekleri hiç değerlendirmemişse) bu durum ağırlıklı ortalamada fark edilmeyebilir.
Sık Yapılan Hatalar
En yaygın hata, kaynak ağırlıklarını gerekçesiz eşit vermektir; eşit ağırlık, tüm kaynakların aynı derecede güvenilir olduğu iddiasıdır ve bu iddia raporda savunulmalıdır. İkinci hata, bir kaynağın sıralamasını eksik ya da kısmi vermesidir; her kaynağın tüm seçenekleri sıralaması beklenir, eksik bir sıralama Borda puanlarını çarpıtır. Üçüncü hata, ağırlıklı Borda puanını "toplam oy sayısı" gibi okuyup gerçek bir oylama sonucuyla karıştırmaktır. Dördüncü hata, kaynaklardan biri açıkça sapkın bir sıralama verdiğinde bunu sorgulamadan diğerleriyle aynı ağırlıkla ortalamaya katmaktır.
Temel ilke şudur:
Ağırlıklı oylamanın sonucu, yalnız verdiğiniz kaynakların, sıralamalarının ve ağırlıklarının bir özetidir; kaynaklardan biri tartışmalıysa ortak sıra da tartışmalıdır.
Vakalar
Her vaka bir karar tablosuyla başlar, yöntemin bu tabloya ne yaptığını kelimeyle anlatır ve sonucun nasıl okunacağını gösterir. Birinci vaka öğretici bir hesap örneğidir. Diğer vakalar öğretici kurgudur.
1. Yayıncılık: Üç editörün üç taslak arasında ortak seçimi
Bir yayınevinde üç editör, gelecek sezon basılacak üç roman taslağı arasında seçim yapacaktır. Her editör taslakları kendi ölçütüyle (kurgu gücü, dil kalitesi, satış potansiyeli) değerlendirip kendi sıralamasını vermiştir; bu üç sıralama üç ayrı "oy" gibi ele alınır. Yayınevi, editörlerin tecrübesine göre ağırlıklar vermiştir: birinci editöre 0,40, ikinci editöre 0,35, üçüncü editöre 0,25.
| Editör (ağırlık) | 1. tercih | 2. tercih | 3. tercih |
|---|---|---|---|
| Editör 1 (0,40) | R2 | R3 | R1 |
| Editör 2 (0,35) | R1 | R3 | R2 |
| Editör 3 (0,25) | R2 | R3 | R1 |
Yöntem her editörün sıralamasını Borda puanına çevirir: üç taslak olduğu için birinci tercih 2 puan, ikinci tercih 1 puan, üçüncü tercih 0 puan alır. Sonra her taslağın aldığı puanlar editörün ağırlığıyla çarpılıp toplanır.
| Taslak | Ağırlıklı Borda puanı | Sıra |
|---|---|---|
| R2 | 1,3 | 1 |
| R3 | 1,0 | 2 |
| R1 | 0,7 | 3 |
Sonuç şöyle okunur. R2, iki editörün birinci tercihi olduğu ve toplam ağırlıkları yüksek olduğu için öne çıkar. R3 hiçbir editörün birinci tercihi değildir ama üç editörde de ikinci sırada yer alarak istikrarlı bir destek toplamış ve R1'i geçmiştir. R1, bir editörün birinci tercihi olsa da diğer iki editörde son sırada kalmıştır.
Yayınevi burada tereddüt eder: R2 ile R3 arasındaki fark küçüktür ve üçüncü editörün ağırlığı düşüktür. Üçüncü editörün ağırlığı yükseltilse bile R2 ile R3'ün sırası bu örnekte değişmez, çünkü R2'nin desteği iki editörde de birincidir.
Raporda: "Üç editörün ağırlıklı sıralamalarının Borda ortalamasına göre R2 önde görünmektedir (1,3 puan); R3'ün istikrarlı ikincilik desteği de ayrıca değerlendirilmelidir."
Kaynak: Bu vaka öğretici bir hesap örneğidir; sayılar DecisionMind motorunun ağırlıklı oylama adımlarını bu küçük örneğe uygulamasından elde edilmiştir.
2. Seçim lojistiği: Oy sayım merkezi tasarımının ortak değerlendirmesi
Bir seçim kurulu, yeni bir oy sayım merkezi tasarımı için üç seçenek arasında seçim yapacaktır. Kararı üç ayrı komisyon (güvenlik, lojistik, erişilebilirlik) kendi bakış açısıyla sıralamıştır. Kurul, güvenlik komisyonuna en yüksek ağırlığı, diğer ikisine daha düşük ağırlık vermiştir.
Yöntem üç komisyonun sıralamasını Borda puanına çevirir ve ağırlıklı toplamı hesaplar. Diyelim ki sonuçta güvenlik komisyonunun birinci sıraya koyduğu tasarım, ağırlığı yüksek olduğu için genel birinciliği alır; oysa lojistik ve erişilebilirlik komisyonları başka bir tasarımı birinci sırada tutmuştur.
Kurul burada tereddüt eder: güvenlik komisyonunun ağırlığı diğer iki komisyonun toplamından fazla değildir ama tek başına sonucu belirlemektedir, çünkü diğer iki komisyon farklı tasarımlarda uzlaşmamıştır. Bu durum kurula, ağırlıkların yeniden gözden geçirilip geçirilmeyeceğini sorgulatır.
Raporda: "Güvenlik komisyonunun tercihi, diğer iki komisyonun kendi aralarında uzlaşmaması nedeniyle belirleyici olmuştur; ağırlık dağılımı kurul tarafından yeniden değerlendirilmelidir."
3. Müzecilik: Eser satın alma komitesinin ortak kararı
Bir müzenin satın alma komitesi, sınırlı bütçeyle hangi eserin koleksiyona katılacağına üç uzmanın (sanat tarihçisi, restoratör, küratör) görüşünü birleştirerek karar verecektir. Her uzman dört aday eseri kendi uzmanlık alanına göre sıralamıştır. Komite, konuyla en çok ilgili uzmanlık alanına (bu eser grubunda küratöre) en yüksek ağırlığı vermiştir.
Yöntem üç uzmanın sıralamasını Borda puanına çevirir ve ağırlıklı toplamı hesaplar. Diyelim ki sonuçta hiçbir uzmanın birinci sırada tutmadığı ama hepsinin ikinci ya da üçüncü sırada değerlendirdiği bir eser, ağırlıklı toplamda öne çıkar.
Komite burada tereddüt eder: birinci sırada hiç görünmeyen bir eserin öne çıkması bazı üyelere ters gelir. Bu, yöntemin doğasıdır: geniş ve istikrarlı destek, dar ama güçlü desteğe karşı öne çıkabilir; komite bu durumu toplantı tutanağında açıkça tartışmalıdır.
Raporda: "Öne çıkan eser hiçbir uzmanın ilk tercihi değildir, ancak üç uzmanda da istikrarlı bir ikincilik ya da üçüncülük desteğine sahiptir; komite bu dengeyi kayıt altına almalıdır."
4. Yapılmaması Gereken
Aynı editör tablosunda üçüncü editörün sıralamasını hiç almadan yalnız iki editörün oyuyla sonuç açıklamak yanlıştır; eksik bir kaynak, ağırlıklı toplamı olduğundan farklı gösterir. İkinci yanlış, üç editöre de eşit ağırlık vermek ve bunu hiç gerekçelendirmemektir; eşit ağırlık kendi başına bir karardır. Üçüncü yanlış, R2'nin 1,3 puanını "üç editörün de birinci tercihi" diye raporlamaktır; R2 yalnız iki editörün birinci tercihidir, üçüncü editörde ikinci sıradadır.
Kaynaklar
Adımların formülleri, ara tabloları ve atıf biçimleri için DecisionMind yöntem sayfası: decisionmind.app/library/weighted-voting
Arrow, K. J. (1951). Social Choice and Individual Values. Wiley. (DOI yok) Sosyal seçim kuramının genel arka planı için anılmıştır.
Young, H. P. (1974). An axiomatization of Borda's rule. Journal of Economic Theory, 9(1), 43-52. DOI: 10.1016/0022-0531(74)90073-8
Cook, W. D., & Seiford, L. M. (1978). Priority Ranking and Consensus Formation. Management Science, 24(16), 1721-1732. DOI: 10.1287/mnsc.24.16.1721
Cook, W. D., & Seiford, L. M. (1982). On the Borda-Kendall Consensus Method for Priority Ranking Problems. Management Science, 28(6), 621-637. DOI: 10.1287/mnsc.28.6.621